Een bericht van Zima
Bedankt, Bob, dat je je tijd met ZimaCube hebt omgezet in iets dat veel nuttiger is dan een conventionele review. Je doorlopende verslag volgt de machine terwijl die van rol verandert — van eerste indrukken en een hardwaredemontage tot ZimaOS, Windows Server, Proxmox, back-ups, monitoring, AI-agents en zelfs een gevirtualiseerde router — en houdt tegelijk de onderdelen die je bevallen en de onderdelen die je frustreren in hetzelfde verslag bij. Dit soort langdurige, eerlijke experimenten helpt ons niet alleen te begrijpen wat ZimaCube kan, maar ook wat er gebeurt nadat het onderdeel wordt van een echt homelab.
— Zima
Maak kennis met Bob Loves Tech
Bob Loves Tech is een homelabber en technologiecontentmaker wiens werk zich uitstrekt over Windows, Linux, virtualisatie, netwerken, self-hosting en de hardware eronder.
Zijn relatie met Zima-hardware dateert van vóór dit project. Bob had al tijd doorgebracht met eerdere Zima-producten, waaronder ZimaBoard en ZimaBlade, voordat hij deelnam aan het Zima Pioneer Programme. Toen de ZimaCube arriveerde, besloot hij niet één gepolijste review te maken en daarna verder te gaan. In plaats daarvan creëerde hij ZimaCube Experience Blog, een openbare repository die blijft groeien naarmate de machine verandert samen met zijn homelab.
Bob beschrijft het als een doorlopend verslag in plaats van een formele review. Dat onderscheid verklaart het project goed. Het bevat zijn eerste reactie op de hardware, de dingen die hij ontdekte nadat hij het apparaat had geopend, de besturingssystemen die hij uitprobeerde, de infrastructuur die hij eromheen bouwde en de conclusies die na weken gebruik veranderden.
De ZimaCube verder documenteren dan een eerste indruk
De eerste berichten in Bobs project beginnen waar de meeste hardwareverhalen beginnen: de machine uitpakken, de bouwkwaliteit bekijken, de poorten en drivecaddies controleren en bepalen wat anders aanvoelt zodra de hardware daadwerkelijk op het bureau staat.
Maar daar houdt het verslag niet op. Bob keert terug naar de hardware nadat hij ermee heeft geleefd. Zijn repository bevat een speciaal hardwareoverzicht, een volledige demontage, een follow-up na zes weken, een nadere blik op waarom geheugen in plaats van CPU-cores het praktische knelpunt werd, en een afzonderlijk bericht met de vraag die uiteindelijk voor elke reviewer telt: zou hij er daadwerkelijk zijn eigen geld aan uitgeven?
Die ontwikkeling maakt het project waardevol. Een eerste indruk laat zien hoe een product wordt geleverd. Een doorlopend verslag laat zien wat er overblijft nadat de nieuwigheid eraf is.
De hardware openen en de details volgen
Een van de hardwarehoofdstukken heet simpelweg Uit elkaar halen, wat veel zegt over Bobs aanpak.
In plaats van de ZimaCube als een gesloten NAS-apparaat te behandelen, opende hij de behuizing en documenteerde hij de interne onderdelen, waaronder het koelsysteem en de kleine hardwaredetails die pas zichtbaar worden wanneer iemand besluit dat de machine onderhoudbaar en aanpasbaar moet zijn.
Die demontage vormt later de basis voor een ander deel van het logboek: wat er na zes weken veranderde en wat niet. Sommige observaties worden na verloop van tijd minder belangrijk. Andere — waaronder koeling, ventilatorgedrag, geheugencapaciteit, toegang voor upgrades en de manier waarop de hardware in een omgeving die altijd aanstaat past — worden juist belangrijker.
Voor lezers die dieper willen ingaan op dezelfde hardwarevragen, gaat onze demontagehandleiding voor de ZimaCube uitgebreider in op de interne indeling en upgrademogelijkheden, terwijl 7 slimme ontwerpdetails in de ZimaCube nader kijkt naar details die zichtbaar worden wanneer het systeem wordt geopend in plaats van alleen via een specificatietabel te worden bekeken.
Ontdekken dat RAM belangrijker is dan meer CPU-cores
Een van de latere hardwarehoofdstukken komt tot een conclusie die veel nuttiger is dan nog een benchmarkgrafiek: de ZimaCube had voor Bobs workload geen extra CPU-cores nodig. Hij had meer geheugen nodig.
Zijn logboek beschrijft een systeem met tien actieve gasten, terwijl het CPU-gebruik rond de vier procent bleef, maar het geheugengebruik was opgelopen tot ongeveer 27 GB. Dat verandert de manier waarop de hardware moet worden beoordeeld. De processor was niet de eerste praktische beperking. De meegeleverde geheugenconfiguratie was dat wel.
Voor een machine die geleidelijk uitgroeit tot virtualisatiehost, back-upserver, monitoringnode, host voor router-VM's en AI-speelomgeving, wordt geheugencapaciteit infrastructuur in plaats van een specificatie.
Dit is precies het soort conclusie dat een langlopend gebruikersverhaal aan het licht kan brengen. De conclusie komt niet voort uit de vraag wat de CPU theoretisch aankan. Ze ontstaat door het systeem te observeren nadat zich steeds meer realistische workloads hebben opgestapeld.
ZimaOS wissen en Windows Server 2025 installeren
Het opvallendste experiment in Bobs repository begon toen hij ZimaOS verwijderde en Windows Server 2025 rechtstreeks op de ZimaCube installeerde.
Bob beschrijft de combinatie als een vreemde match, en juist daarom probeerde hij het. Het project werd een manier om de hardware te testen zonder afhankelijk te zijn van de softwareomgeving waarmee deze werd geleverd: installatiegedrag, het zoeken naar stuurprogramma's, netwerken, opslag en de vraag of een compact NAS-platform nog steeds zinvol was wanneer het werd behandeld als een Windows-server voor algemeen gebruik.
Het experiment laat ook een belangrijk aspect van de Zima-hardwarefilosofie zien. Het verwijderen van ZimaOS betekent niet dat de machine niet langer bruikbaar is. De x86-hardware blijft een platform dat opnieuw kan worden opgebouwd rond een ander besturingssysteem.
We hebben dat experiment uitgewerkt tot een meer gestructureerde installatiehandleiding voor Windows Server 2025 op de ZimaCube, met aandacht voor het installatieproces, het werk aan de Intel-netwerkdriver en de opslagconfiguratie voor gebruikers die dezelfde richting willen verkennen.
ZimaOS eerst eerlijk testen voordat je verdergaat
Windows Server is slechts een deel van het verhaal rond besturingssystemen. Bob schreef in het Homelab Journal ook een afzonderlijke ZimaOS-review.
Zijn conclusie is bewust genuanceerder dan “goed” of “slecht”. De repository beschrijft ZimaOS als een goede keuze voor kleinere apparaten, maar stelt tegelijkertijd de vraag of de vereenvoudigde ervaring aansluit bij wat hij verwacht van een ZimaCube die steeds verder wordt ingezet voor virtualisatie en homelab-infrastructuur.
Die kritiek is nuttig, omdat Bob ZimaOS niet beoordeelt als iemand die voor het eerst met selfhosting begint. Hij bekijkt het vanuit het perspectief van iemand die al een homelab met meerdere systemen beheert en gewend is de onderliggende lagen zelf te beheren.
Voor een andere gebruiker kan eenvoudigheid een reden zijn om te blijven. Voor Bob werd de toenemende complexiteit van de infrastructuur uiteindelijk de reden om te vertrekken.
Dezelfde afweging wordt besproken in onze vergelijking van ZimaOS, Proxmox en Windows Server, die voortkwam uit dezelfde bredere reeks experimenten.
Proxmox als middelpunt van het homelab
Na andere richtingen te hebben geprobeerd, kwam Bob uiteindelijk tot een veel sterkere conclusie over het besturingssysteem dat hij op de ZimaCube wilde gebruiken: Proxmox was de omgeving die het meest logisch was voor zijn homelab.
Het verslag beschrijft een ZimaCube die samenwerkt met NFS-opslag van Synology en deel gaat uitmaken van een cluster met drie hosts. Vanaf dat moment wordt de machine niet langer voornamelijk als NAS geëvalueerd. Het is infrastructuur geworden.
Die verandering opent de deur naar verschillende latere dagboekartikelen, omdat Proxmox de basis vormt voor de volgende experimenten: back-upinfrastructuur, monitoring, AI-diensten en netwerkvirtualisatie.
Voor gebruikers die dezelfde basis willen opbouwen, behandelt onze installatiegids voor ZimaCube + Proxmox het traject van BIOS-voorbereiding tot VM's, LXC-containers, opslag, netwerken en passthrough.
Back-ups opbouwen rond de infrastructuur
Zodra een machine infrastructuur wordt, is de volgende vraag niet langer of die meer diensten kan uitvoeren. Het gaat erom wat er gebeurt wanneer een van die diensten verdwijnt.
Bobs dagboek over Back-ups volgt die overgang. Proxmox Backup Server doet zijn intrede, samen met de ongemakkelijke circulaire vraag hoe je infrastructuur back-upt met infrastructuur die zelf deel uitmaakt van het systeem dat wordt beschermd.
Het resultaat draait minder om het vinden van één perfecte back-updoelbestemming en meer om het creëren van lagen die herstel voorspelbaar genoeg maken, zodat back-ups niet langer iets zijn waar Bob voortdurend aan hoeft te denken.
Die ervaring vormde de basis voor onze gids voor Proxmox Backup Server, waarin het idee wordt uitgebreid met incrementele back-ups van VM's en containers, bewaarbeleid, verificatie en extra beschermingslagen.
De vloot in de gaten houden in plaats van die voortdurend te controleren
Bobs volgende vraag is herkenbaar voor iedereen wiens homelab meer dan een paar diensten omvat: hoeveel monitoring heeft één persoon eigenlijk nodig?
Zijn De vloot in de gaten houden-artikel behandelt tools zoals Pulse en Proxmox Data Center Manager, maar het interessantere doel is het verminderen van de hoeveelheid handmatige aandacht die de infrastructuur vereist.
Een nuttig monitoringsysteem zou niet nog een dashboard moeten creëren dat de hele dag in de gaten moet worden gehouden. Het moet normaal gebruik stil en onopvallend maken en storingen zichtbaar maken wanneer er daadwerkelijk aandacht nodig is.
We hebben dat onderdeel van Bobs ervaring verder uitgewerkt in onze gids voor het monitoren van je homeserver, waarin we Pulse, Uptime Kuma en Proxmox Data Center Manager behandelen, evenals het punt waarop monitoring het onderhoud zou moeten verminderen in plaats van extra onderhoud te creëren.
Een permanente plek voor een AI-agent
Het journaal gaat uiteindelijk verder naar een andere laag van selfhosting: een permanente AI-agent op de ZimaCube draaien.
In Waarom Hermes Agent op je ZimaCube thuishoort bekijkt Bob de machine niet alleen als opslag- of virtualisatie-infrastructuur, maar als een permanente plek waar een zelfgehoste agent kan draaien.
Deze combinatie is logisch in de context van alles wat eraan voorafging. Zodra de ZimaCube al dag en nacht online is, verbonden is met het homelab, wordt geback-upt en gemonitord, kan een agent een andere permanente service worden in plaats van iets dat aan een laptopsessie is gebonden.
Als je deze workflow rechtstreeks op ZimaOS wilt verkennen, behandelt onze installatiehandleiding voor Hermes Agent op ZimaOS de installatie, modelconfiguratie, berichtintegratie en toegang tot het Hermes-dashboard.
Van de ZimaCube een OPNsense-router maken
Een van de interessantste latere experimenten geeft de machine opnieuw een volledig andere rol: netwerkinfrastructuur.
Bobs OPNsense-journaal bekijkt de twee 2,5GbE-interfaces van de ZimaCube samen met Proxmox en vraagt zich af of een router-VM misschien wel een van de meest overtuigende toepassingen voor deze hardware tot nu toe is.
Hier begint de eerdere keuze voor het besturingssysteem zijn vruchten af te werpen. Met Proxmox kan dezelfde fysieke machine workloads hosten waarvoor traditioneel afzonderlijke systemen nodig zouden zijn, terwijl de twee Ethernet-interfaces een natuurlijke manier bieden om WAN en LAN binnen een gevirtualiseerde firewallconfiguratie van elkaar te scheiden.
Onze Proxmox-handleiding gaat ook in op het draaien van OPNsense als softwarerouter-VM op ZimaCube, inclusief het idee om afzonderlijke 2,5GbE-interfaces door te geven aan het netwerkapparaat.
De waarde zit in het journaal, niet in een eindoordeel
Alles bij elkaar genomen is Bobs project veel interessanter dan een review met een vaste conclusie.
Dezelfde ZimaCube verschijnt gedurende de levensduur van de repository in verschillende gedaanten.
Het begint als een nieuw stuk hardware. Bob pakt het uit, inspecteert de constructie, opent de behuizing, stelt vragen bij de koeling en begint na te denken over upgrades.
Het wordt een Windows Server-experiment. Door ZimaOS te verwijderen, test Bob of de onderliggende hardware ook zonder de meegeleverde software nuttig blijft.
Het brengt ons terug bij de vraag over het besturingssysteem. Bob beoordeelt ZimaOS eerst op zijn eigen merites, voordat hij besluit dat zijn steeds complexere omgeving iets anders nodig heeft.
Het wordt een Proxmox-host. Van daaruit wordt de machine onderdeel van een bredere vloot en krijgt deze steeds meer infrastructuurverantwoordelijkheden.
Het wordt onderdeel van het back-up- en monitoringsysteem. Proxmox Backup Server, Pulse en vlootbeheer verschuiven het doel van “steeds meer services toevoegen” naar “de services betrouwbaar genoeg maken om er niet meer over na te hoeven denken.”
Vervolgens wordt het een AI-host en een netwerkapparaat. Hermes Agent en OPNsense zijn geen geïsoleerde experimenten; ze zijn mogelijk doordat de eerdere infrastructuurlagen al aanwezig zijn.
Het resultaat is precies wat Bob oorspronkelijk beloofde: geen formele review, maar notities, experimenten, meningen die met de ervaring veranderen en één steeds ambitieuzer homelabproject.
Eén gebruikersverhaal werd een bibliotheek met ZimaCube-handleidingen
Het project van Bob laat ook zien waarom langdurig testen door de community waardevol is, verder dan één persoonlijk homelab.
Verschillende experimenten die in de ZimaCube Experience Blog zijn gedocumenteerd, hebben zich sindsdien ontwikkeld tot uitgebreidere Zima-bronnen: Windows Server-installatie, Proxmox-implementatie, besturingssysteemkeuze, back-uparchitectuur en homelabmonitoring.
Dat creëert een nuttige wisselwerking tussen community-ervaringen en documentatie. Bob probeert iets omdat hij nieuwsgierig is. Het logboek legt vast wat er gebeurde. De nuttige onderdelen worden zo eenvoudiger reproduceerbaar voor de volgende persoon.
Het verhaal wordt nog steeds geschreven
Het verhaal van Bob Loves Tech en Zima wordt nog steeds geschreven. Zijn ZimaCube Experience Blog is al geëvolueerd van het uitpakken en demonteren van hardware naar ZimaOS, Windows Server, Proxmox, back-ups, vlootmonitoring, Hermes Agent en OPNsense — en het hele idee van een doorlopend logboek is juist dat er geen definitieve configuratie hoeft te zijn.
Naarmate het homelab verandert, kan ook de rol van de ZimaCube veranderen. Als je wilt zien waar Bob zich hierna mee bezighoudt, volg dan de doorlopende ZimaCube Experience Blog op GitHub.
