Ile wolnego miejsca na dane Plex powinien zachować na zadania w tle?

Eva Wong

IceWhale author

Eva Wong jest Technicznym pisarzem i stałym majsterkowiczem w ZimaSpace. Całe życie geek z pasją do homelabów i oprogramowania open-source, specjalizuje się w tłumaczeniu skomplikowanych koncepcji technicznych na przystępne, praktyczne przewodniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno być zabawą, a nie czymś onieśmielającym. Poprzez swoje samouczki umożliwia społeczności rozwiewanie tajemnic konfiguracji sprzętu, od budowy pierwszego NAS po opanowanie kontenerów Docker.

How Much Free Storage Should Plex Keep for Background Jobs? - Zima Store Online

Plex nie powinien stosować jednej uniwersalnej zasady dotyczącej wolnego miejsca dla każdego serwera. Przydatna rezerwa to ilość miejsca potrzebna na największe typowe zadanie tymczasowe, przewidywany wzrost metadanych oraz wystarczający zapas, aby zakończyć konserwację lub wycofać nieudaną zmianę bez zapełnienia systemu plików.

Serwer, który wykonuje tylko Direct Play dla niewielkiej biblioteki, ma inny profil zużycia miejsca niż serwer generujący miniatury podglądu, transkodujący kilka strumieni, obsługujący nagrania DVR lub odbudowujący metadane. Najpierw zmierz jeden pełny cykl zadań w tle i największe reprezentatywne transkodowanie, a następnie ustaw wartość minimalną powyżej zaobserwowanego szczytu zamiast kopiować arbitralną zasadę 10%, 20 GB lub 100 GB.

Nie zaczynaj od uniwersalnej wartości wolnego miejsca

Porady dotyczące wolnego miejsca stają się mylące, gdy pomijają lokalizacje, w których Plex zapisuje dane tymczasowe i trwałe. Serwer może mieć terabajty wolnego miejsca w macierzy multimediów, podczas gdy mniejszy system plików systemu lub danych aplikacji wyczerpie miejsce podczas konwersji albo zadania konserwacyjnego.

Plex informuje, że transkodowanie wykorzystuje tymczasową pamięć dyskową, która domyślnie może znajdować się na dysku systemu operacyjnego. Dlatego wolne miejsce w rzeczywistej lokalizacji transkodowania jest ważniejsze niż ogólna pojemność puli multimediów.

Traktuj każdą stałą wartość wolnego miejsca wyłącznie jako hipotezę początkową, jeśli nie została zmierzona dla Twojego obciążenia. Pierwszym użytecznym progiem jest minimalna rezerwa, poniżej której własne zadania w tle stają się zawodne, a nie wartość zapożyczona z innej biblioteki, przepływności lub systemu plików.

Zmierz, które zadania Plex faktycznie zużywają miejsce tymczasowe lub trwałe

Monitoruj lokalizacje, które mogą się rozrastać, gdy Plex działa bezczynnie lub wykonuje konserwację: katalog danych aplikacji, tymczasowy katalog transkodowania, dane miniatur podglądu, kopie zapasowe bazy danych oraz używany przez Ciebie obszar pobierania lub DVR. Mogą one znajdować się na różnych systemach plików, dlatego mierz je osobno.

Miniatury podglądu wideo mogą być źródłem trwałego przyrostu danych, a nie tylko krótkotrwałego skoku. Plex informuje, że typowy indeks miniatur może zajmować dziesiątki megabajtów dla jednego elementu biblioteki, a wynik zależy od czasu trwania. Duże biblioteki mogą więc przekształcić niewielki koszt na element w znaczący przyrost danych aplikacji.

Wykonaj pomiar przed pełnym oknem zaplanowanych zadań i po nim, po jednym skanowaniu biblioteki dodającym reprezentatywne materiały oraz po największym typowym transkodowaniu. Zapisz zarówno maksymalny tymczasowy przyrost, jak i ilość miejsca zajętą później. Utrzymujący się przyrost to wzrost danych; szczyt ponad tę wartość to przestrzeń robocza.

Ustal pierwszą wartość minimalną na podstawie największego zaobserwowanego zadania

Wykorzystaj największy zaobserwowany przyrost przestrzeni roboczej jako pierwszy składnik wartości minimalnej. Jeśli reprezentatywne transkodowanie wymaga kilku gigabajtów na tymczasowym systemie plików albo podczas konserwacji dane aplikacji rosną w trakcie generowania miniatur, zaobserwowany szczyt powinien zostać uwzględniony w rezerwie.

Nie zakładaj, że transkodowanie z użyciem pamięci RAM eliminuje problem pojemności. Praktyczna konfiguracja transkodowania Plex w pamięci RAM nadal wymaga, aby tymczasowy katalog transkodowania miał wystarczającą użyteczną pojemność dla aktywnego obciążenia; przeniesienie ścieżki zmienia zasób, który trzeba zwymiarować, zamiast eliminować potrzebę miejsca tymczasowego.

Na potrzeby planowania zdefiniuj zmierzoną wartość minimalną jako: największy typowy szczyt zużycia miejsca tymczasowego + oczekiwany przyrost danych trwałych przed kolejnym czyszczeniem + margines bezpieczeństwa uwzględniający zmienność. To wzór operacyjny, a nie stała opublikowana przez Plex. Przelicz go ponownie po włączeniu funkcji, które istotnie zmieniają zużycie miejsca w tle.

Featured

ZimaCube 2 Osobisty domowy NAS w chmurze

ZimaCube2

Dodaj zapas na jednoczesne zadania i odzyskiwanie

Jedno zadanie naraz nie oznacza najgorszego przypadku, jeśli serwer często wykonuje zadania równolegle. Zadanie generowania miniatur, konserwacja bazy danych, kopia zapasowa, pobieranie lub transkodowanie mogą korzystać z tego samego systemu plików, a aktualizacja może chwilowo wymagać dodatkowego miejsca na nowy obraz lub kopię umożliwiającą wycofanie zmian.

Dodaj wystarczający zapas, aby największe realistyczne nakładanie się zadań mogło się zakończyć bez doprowadzania systemu plików do granicy awarii. Jeśli dwa zadania nigdy się nie nakładają, ponieważ planujesz je osobno, nie musisz sumować ich szczytowych wartości; jeśli często się nakładają, zmierz tę łączną wartość zamiast zgadywać.

Traktuj miejsce potrzebne do odzyskiwania jako osobną kategorię względem pojemności biblioteki multimediów. Pełna pula multimediów i pełny dysk danych aplikacji powodują różne awarie. Zachowaj wystarczająco dużo miejsca na systemie plików przechowującym stan Plex, aby utworzyć kopię zapasową, zapisać pliki tymczasowe i wycofać nieudaną zmianę konserwacyjną.

Obserwuj objawy małej ilości miejsca, zanim dysk się zapełni

Mała ilość wolnego miejsca zwykle ujawnia się podczas operacji wymagających nowych zapisów: konwersje odmawiają uruchomienia, zadania w tle przestają się kończyć, bazy danych lub dzienniki nie mogą się powiększać albo system operacyjny zaczyna zgłaszać niemal pełny system plików. Nie czekaj, aż pozostanie zero bajtów, aby uznać trend za problem z pojemnością.

Użytkownicy Plex odtwarzali awarie nagrywania lub konwersji, gdy ograniczona lokalizacja tymczasowa zapełniała się w trakcie zadania. Dlatego mały dysk RAM lub partycja aplikacji może się zapełnić, nawet gdy macierz multimediów ma dużo wolnego miejsca: zapis musi się udać na systemie plików faktycznie używanym przez Plex dla danej operacji.

Gdy zadanie zakończy się niepowodzeniem, zapisz ilość wolnego miejsca i ścieżkę dokładnie w chwili awarii. Jeśli to samo zadanie zakończy się powodzeniem po przeniesieniu ścieżki tymczasowej lub zwiększeniu pojemności, przy niezmienionych pozostałych warunkach, próg wolnego miejsca staje się dowodem, a nie założeniem.

Podnieś wartość minimalną, gdy Plex nie może ukończyć pełnego cyklu konserwacji

Wykonaj pomiary w całym cyklu konserwacji i podczas reprezentatywnego okresu intensywnego odtwarzania. Śledź najniższy poziom wolnego miejsca, zadanie, które go spowodowało, oraz to, czy system plików powrócił później do stabilnego poziomu bazowego. Powtórz pomiar jeszcze raz, aby nietypowe jednorazowe zadanie nie wyznaczyło stałej rezerwy.

Poradnik ZimaSpace dotyczący obciążenia pamięci masowej w tle stanowi przydatną kontynuację, gdy skanowanie, kopie zapasowe lub inne zadania konkurują z Plex o zasoby dyskowe. Pojemność i wydajność wejścia-wyjścia należy sprawdzać razem, gdy okno konserwacji staje się zarówno wolniejsze, jak i bardziej wymagające pod względem miejsca.

Podnieś minimalny poziom wolnego miejsca lub przenieś obciążenie, gdy powtarzające się typowe zadania zbliżają się do bieżącej rezerwy, gdy stały przyrost metadanych systematycznie zmniejsza margines albo gdy operacje odzyskiwania przestają się mieścić. Właściwa wartość minimalna to taka, która pozwala ukończyć najbardziej obciążony oczekiwany cykl i nadal zapewnia sprawdzoną ścieżkę odzyskiwania.