Najnowszy blog

Plex stawia na bezproblemowy dostęp rodzinny, natomiast Jellyfin — na kontrolę nad samodzielnie hostowanym rozwiązaniem, gdy ktoś jest gotów zająć się konfiguracją sieci, TLS i klientów.

Używaj zewnętrznych napisów tekstowych, aby zapewnić elastyczność w przypadku różnych klientów; zachowaj osadzone ścieżki, gdy liczy się przenośność w jednym pliku, a klienci już je obsługują.

Akceleracja sprzętowa jest domyślnie używana podczas transmisji na żywo w 4K, gdy obsługiwana jest cała ścieżka; transkodowanie przez procesor pozostaje rozwiązaniem awaryjnym dla nieobsługiwanych etapów i pracy offline.

Direct Play jest najmniej obciążający, Direct Stream głównie przepakowuje zgodny materiał wideo, a transkodowanie przebudowuje wideo, gdy wymagają tego ograniczenia zgodności lub dostarczania.

HEVC jest bezpieczniejszym wyborem w przypadku zróżnicowanej floty urządzeń; AV1 wygrywa, gdy kluczowi klienci mogą go dekodować bez zamieniania oszczędności miejsca na stałe transkodowanie po stronie serwera.

Używaj iGPU, gdy jego silnik multimedialny radzi sobie z rzeczywistym obciążeniem równoległym; dodaj dedykowany układ GPU tylko w przypadku braku obsługi kodeków, nasycenia zasobów lub potrzeby zapewnienia klarowniejszego przypisania urządzeń.

Napraw niekompatybilne klienty, gdy powodują możliwe do uniknięcia transkodowanie; dodaj moc serwera, gdy konwersja jest nieunikniona na dużą skalę, po wykluczeniu ograniczeń sieciowych.

Konsoliduj, gdy szczytowe obciążenia multimediów i aplikacji mieszczą się we wspólnym zapasie zasobów; wydziel rolę multimedialną, gdy rywalizacja o zasoby lub niezależna konserwacja stają się regularne.