Jak ASNetworking instaluje Proxmox: ECC, ZFS i przypinanie sieci

Eva Wong

IceWhale author

Eva Wong jest Technicznym pisarzem i stałym majsterkowiczem w ZimaSpace. Całe życie geek z pasją do homelabów i oprogramowania open-source, specjalizuje się w tłumaczeniu skomplikowanych koncepcji technicznych na przystępne, praktyczne przewodniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno być zabawą, a nie czymś onieśmielającym. Poprzez swoje samouczki umożliwia społeczności rozwiewanie tajemnic konfiguracji sprzętu, od budowy pierwszego NAS po opanowanie kontenerów Docker.

How ASNetworking Installs Proxmox: ECC, ZFS & Network Pinning

Podziękowania dla ASNetworking za przygotowanie tej szczegółowej lekcji instalacji Proxmox w języku hiszpańskim. W trzecim rozdziale kursu twórca przechodzi od wymagań sprzętowych i ustawień BIOS-u do instalatora, formatów pamięci masowej oraz przypisywania interfejsów sieciowych. Oryginalny 31-minutowy film jest źródłem przedstawionej poniżej sekwencji.

Obejrzyj przed lekturą: Ten odcinek jest odpowiedni dla osoby budującej domowe laboratorium, która chce zrozumieć decyzje podejmowane przed utworzeniem pierwszej maszyny wirtualnej. Omawia obraz ISO Proxmox VE, funkcje wirtualizacji procesora, praktyczne planowanie pamięci, BIOS/UEFI, nośnik instalacyjny, wybór Ext4/XFS/Btrfs/ZFS, sieć zarządzającą oraz przypisywanie interfejsów. Twórca korzysta z więcej niż jednego typu sprzętu laboratoryjnego; zrzuty ekranu z przykładem 32 GB pamięci RAM i większym komputerem nie przedstawiają specyfikacji ZimaBoard 2.

Najważniejsza lekcja jest taka, że pomyślny ekran instalatora to tylko jeden z elementów dobrze skonfigurowanego hosta wirtualizacji. Funkcje procesora, pamięć dla gości, pamięć masowa rozruchowa, działanie systemu plików i stabilna sieć zarządzająca wpływają na to, co węzeł będzie mógł robić później. ASNetworking pokazuje przebieg instalacji i wynikowy interfejs Proxmox; ten odcinek nie testuje wydajności maszyn wirtualnych ani nie dowodzi, że każdy układ pamięci masowej pasuje do każdej maszyny.

Zacznij od zweryfikowanego obrazu ISO i realistycznego planu sprzętowego

Twórca zaczyna od pobrania Proxmox VE i kroków weryfikacji, a następnie omawia minimalne i zalecane wymagania. Pobierz instalator z oficjalnej strony pobierania Proxmox i sprawdź opublikowaną sumę kontrolną przed zapisaniem obrazu na nośniku instalacyjnym. Zmniejsza to ryzyko rozwiązywania problemu z uszkodzonym lub nieprawidłowym obrazem tak, jakby był on problemem sprzętowym.

Do uruchomienia instalatora wystarczy minimalny 64-bitowy host, pamięć, jeden dysk instalacyjny i interfejs sieciowy. Taka konfiguracja niewiele mówi jednak o użytecznej pojemności dla gości. Zaplanuj pamięć dla hosta, każdej maszyny wirtualnej lub kontenera oraz wybranych funkcji pamięci masowej. Grafika przedstawiająca 32 GB na filmie ilustruje przykładowy podział: 2 GB zarezerwowano dla hosta, a 30 GB przydzielono gościom; nie opisuje ona żadnego z modeli ZimaBoard 2. Pamięć ECC jest pożądaną funkcją zwiększającą niezawodność w obsługiwanym sprzęcie, ale nie jest uniwersalnym warunkiem instalacji Proxmox VE. Porównaj swoją rzeczywistą konfigurację z aktualnymi wymaganiami sprzętowymi Proxmox.

ASNetworking przedstawia instalację Proxmox z dwoma kompaktowymi serwerami na biurku — Twórca przedstawia dwa kompaktowe serwery, wprowadzając decyzje instalacyjne omawiane w tym rozdziale.

Hiszpański slajd przedstawiający 64-bitowy procesor, pamięć RAM, dysk i kartę sieciową jako minimalne elementy hosta Proxmox — Slajd z minimalnymi elementami to punkt wyjścia; dostępne zasoby dla gości wymagają osobnego planowania.

Sprawdź funkcje wirtualizacji przed instalacją

W odcinku wyjaśniono rozszerzenia wirtualizacji procesora oraz przedstawiono IOMMU i SR-IOV. Wirtualizacja sprzętowa ma znaczenie podczas uruchamiania maszyn wirtualnych KVM. IOMMU staje się istotne przy planowaniu przekazywania urządzeń, natomiast SR-IOV jest bardziej wyspecjalizowaną funkcją, zależną również od urządzenia, oprogramowania układowego i sterownika. Funkcje te należy sprawdzać pod kątem planowanego obciążenia, a nie traktować ich jako listy kontrolnej, którą każdy podstawowy host musi w pełni obsługiwać.

Później ASNetworking otwiera ustawienia BIOS/UEFI komputera i pokazuje włączoną funkcję Intel VT-d. Menu oprogramowania układowego różnią się w zależności od producenta, dlatego zrzut ekranu należy traktować jako przykład miejsca, w którym można szukać tej opcji, a następnie potwierdzić ustawienia i możliwości własnego systemu. Jeśli celem jest projekt wykorzystujący przekazywanie urządzeń, podejmij tę decyzję przed zbudowaniem maszyny wirtualnej wokół urządzenia, którego nie można przypisać.

Schemat Intel VT-d i funkcji wirtualnych SR-IOV łączących sprzęt sieciowy z maszynami wirtualnymi — Schemat wyjaśnia, jak zaawansowane funkcje urządzeń mogą być udostępniane maszynom wirtualnym; obsługa zależy od konkretnego sprzętu.

Koncepcyjny podział 32 GB pamięci laboratorium Proxmox między usługi hosta i maszyny wirtualne — Schemat 32 GB przedstawia przykładowy budżet laboratoryjny, a nie pojemność pamięci ZimaBoard 2 pokazanego w innym miejscu.

ASNetworking trzyma kompaktowy serwer podczas omawiania sprzętu laboratoryjnego Proxmox — ASNetworking ponownie pokazuje sprzęt, gdy lekcja przechodzi od wymagań do konfiguracji.

Ekran ASUS UEFI BIOS z włączoną funkcją Intel VT-d w konfiguracji System Agent — Przykład BIOS-u pokazuje włączoną funkcję VT-d; widoczna na tym ekranie oddzielna opcja IOMMU przed uruchomieniem jest ustawiona jako wyłączona.

Rozważnie wybierz dysk docelowy i system plików

Po utworzeniu nośnika instalacyjnego twórca uruchamia instalator Proxmox. Przed zaakceptowaniem wyboru dysku zidentyfikuj dysk docelowy i pamiętaj, że instalacja systemu operacyjnego może usunąć znajdujące się na nim dane. Ma to szczególne znaczenie w przypadku ponownego wykorzystania domowego serwera, na którym są już pliki lub system operacyjny. Zabezpiecz wszystko, czego potrzebujesz, zanim zmienisz urządzenie rozruchowe.

Sekcja dotycząca systemów plików porównuje konwencjonalne rozwiązania, takie jak Ext4 i XFS, z opcjami wykorzystującymi mechanizm kopiowania przy zapisie, takimi jak Btrfs i ZFS. Proste laboratorium z jednym dyskiem i redundantny projekt pamięci masowej mają różne wymagania. ZFS oferuje sumy kontrolne, migawki i funkcje puli, ale wymaga odpowiedniego układu dysków oraz budżetu pamięci. Migawki pomagają w określonych zadaniach odzyskiwania danych; nie zastępują niezależnych kopii zapasowych. Przed wyborem tego rozwiązania dla małego hosta warto zapoznać się z zaleceniami Proxmox dotyczącymi ZFS.

Instalator Proxmox VE wyświetla umowę licencyjną użytkownika końcowego podczas konfiguracji — W tym miejscu działa instalator; wybór dysku i konfiguracja pamięci masowej pojawiają się w dalszej części lekcji.

Slajd porównujący właściwości systemów plików Ext4, XFS, Btrfs i ZFS — Twórca porównuje rodziny systemów plików przed przypisaniem dysku systemowego do konkretnego układu.

Schemat architektury ZFS przedstawiający zbiory danych, woluminy, migawki, sumy kontrolne i vdevy pamięci masowej — Schemat ZFS łączy zbiory danych i woluminy maszyn wirtualnych z pulą pamięci masowej; przedstawione mirror i RAID-Z2 to przykłady, a nie wymagany układ.

Miniaturowy serwer domowy ZimaBoard 2 pojawia się ponownie podczas omawiania pamięci masowej, z podłączonym dyskiem i sprzętem rozszerzającym. Jego kompaktowa konstrukcja sprawia, że jest interesującą platformą dla domowego laboratorium, ale system plików i liczbę gości należy wybrać na podstawie konkretnego modelu płyty, podłączonych dysków i dostępnej pamięci. Inne maszyny laboratoryjne z filmu nie powinny służyć do wnioskowania o możliwościach ZimaBoard 2.

ZimaBoard 2 z dyskiem w kompaktowej podstawce i sprzętem rozszerzającym pokazanym przez ASNetworking — Na ilustracji ZimaBoard 2 ma podłączoną pamięć masową; układ Proxmox należy planować z uwzględnieniem faktycznie zainstalowanych dysków i pamięci.

Zadbaj o rozpoznawalność sieci zarządzającej

Na etapie konfiguracji sieci zidentyfikuj fizyczny port, przez który będzie przesyłany ruch zarządzający, a następnie przed zakończeniem konfiguracji sprawdź adres, bramę, DNS i nazwę hosta. Na hoście z wieloma kartami sieciowymi lub dodatkowymi kartami pomylenie nazw portów może sprawić, że interfejs internetowy będzie wydawał się niedostępny, mimo że instalacja zakończyła się pomyślnie.

„Przypisywanie interfejsów” w tym odcinku oznacza nadawanie interfejsom sieciowym trwałych nazw. Nie oznacza przypisywania maszyny wirtualnej do rdzeni procesora. Proxmox udostępnia narzędzie do przypisywania interfejsów sieciowych; zmiany mapowania wymagają ostrożności i ponownego uruchomienia, aby zaczęły obowiązywać. Dokumentacja konfiguracji sieci Proxmox wyjaśnia działanie narzędzia i jego ograniczenia. Podczas zmiany sieci zarządzającej zachowaj dostęp lokalny, aby błędne mapowanie nie odcięło hosta.

ASNetworking wskazuje kartę sieciową wewnątrz oddzielnego komputera laboratoryjnego podczas omawiania przypisywania interfejsów — Ten większy komputer jest kolejnym przykładem laboratoryjnym użytym do wyjaśnienia fizycznych interfejsów sieciowych; nie stanowi specyfikacji ZimaBoard 2.

Zweryfikuj hosta po pierwszym uruchomieniu

Końcowy ekran pokazuje interfejs internetowy Proxmox VE z dwoma węzłami o nazwach zima1 i zima2. Widoczność węzłów w widoku zarządzania potwierdza, że interfejs jest dostępny w tym laboratorium; sama w sobie nie dowodzi istnienia współdzielonej pamięci masowej, mechanizmu przełączania awaryjnego ani gotowego do pracy produkcyjnej klastra. W przypadku własnej instalacji najpierw sprawdź, czy zamierzony host, dyski i interfejsy sieciowe są prawidłowo widoczne. Następnie utwórz małą testową maszynę wirtualną, uruchom ponownie hosta i potwierdź, że dostęp do zarządzania oraz pamięć masowa wracają zgodnie z oczekiwaniami.

Interfejs internetowy Proxmox VE pokazujący dwa widoczne węzły laboratoryjne o nazwach zima1 i zima2 — Końcowy widok interfejsu pokazuje dwa węzły laboratoryjne; jest to sprawdzenie dostępu do zarządzania, a nie dowód przetestowanej wysokiej dostępności.

Cały rozdział o Proxmox przygotowany przez ASNetworking warto obejrzeć ze względu na sekwencję pokazywaną na ekranie i wyjaśnienia twórcy w języku hiszpańskim. Jeśli korzystasz z ZimaBoard 2, zacznij od małego wdrożenia i jasno określ decyzje dotyczące dysku, pamięci i sieci, zanim dodasz kolejne maszyny wirtualne.