Najnowszy blog

Utrata połączenia z internetem może sprawić, że lokalne sterowanie nadal będzie działać, podczas gdy nieudane wywołania usług w chmurze zmienią limity czasu, ponowienia prób, kolejki i działania związane z odzyskiwaniem.

Lokalna automatyzacja Home Assistant zamienia sterowanie całym domem w ścieżkę zdarzeń, którą można testować: wejście z urządzenia, stan, ocena reguły, wywołanie usługi i informacja zwrotna.

Więcej usług zmienia architekturę Home Assistanta, gdy dodają współdzielony stan, kolejki, urządzenia, cykle aktualizacji lub domeny awarii — a nie tylko więcej kontenerów.

Ciepły wynik potwierdza ponowne wykorzystanie, a nie wydajność. Zmierz zimny start, ciepły stan ustalony, powtarzające się obciążenie, opóźnienie ogona oraz pierwszy zasób, który osiąga nasycenie.

Większość automatyzacji obejmujących cały dom wymaga jedynie ograniczonego nakładania się uruchomień; określ maksymalną równoległość na podstawie czasu trwania uruchomienia × częstotliwości wyzwalania, a następnie ogranicz ją do bezpiecznej dla systemów downstream pojemności.

Różni klienci mogą działać wolniej nawet przy tym samym rdzeniu, ponieważ wydajność renderowania, stan pamięci podręcznej, trasa i koszt aktualizacji na żywo występują poza logiką serwera.

Home Assistant może zachować lokalne sterowanie po utracie połączenia z siecią WAN, gdy cała ścieżka od czujnika do działania jest lokalna, niezależnie zasilana i dostępna.

Opóźnienia pamięci masowej mają największe znaczenie, gdy Recorder, uruchamianie systemu lub współdzielone operacje wejścia/wyjścia trafiają na ścieżkę krytyczną; sterowanie stanem na żywo może pozostać szybkie, dopóki rywalizacja o zasoby się nie rozprzestrzeni.