Dlaczego ilość miejsca zajmowanego wyłącznie przez migawki zwiększa się po usunięciu dużych plików?

Eva Wong jest redaktorką techniczną i rezydentką majsterkowania w ZimaSpace. Jest geekiem od zawsze, z pasją do domowych laboratoriów i oprogramowania open source, a jej specjalnością jest przekładanie złożonych zagadnień technicznych na przystępne, praktyczne poradniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno sprawiać radość, a nie onieśmielać. Dzięki swoim samouczkom pomaga społeczności oswoić konfigurację sprzętu, od budowy pierwszego serwera NAS po opanowanie kontenerów Docker.

Ilość miejsca zajmowanego wyłącznie przez migawki może wzrosnąć po usunięciu danych, ponieważ starsze migawki nadal odwołują się do bloków, których aktywny system plików już nie potrzebuje.

Takie zachowanie jest normalne w przypadku migawek typu copy-on-write, ale wartości wyświetlane przez serwer NAS mogą być mylące, ponieważ „rozmiar migawki”, „miejsce zajmowane wyłącznie przez migawki”, „miejsce, do którego istnieją odwołania” i „miejsce możliwe do odzyskania” to różne pojęcia. Usunięcie dużego pliku z aktywnego zbioru danych może zmniejszyć ilość zajmowanego przez niego miejsca, a jednocześnie sprawić, że stare bloki staną się unikatowe dla jednej lub kilku zachowanych migawek. Przed usunięciem migawek lub założeniem, że katalog migawek utworzył kolejną pełną kopię, sprawdź konkretny wskaźnik i łańcuch zachowywanych migawek.

Sprawdź, który wskaźnik dotyczący migawek faktycznie wzrósł

Zapisz wykorzystanie puli, ilość miejsca zajmowanego przez aktywny zbiór danych, łączne wykorzystanie miejsca przez migawki, ilość miejsca zajmowanego wyłącznie przez poszczególne migawki oraz rozmiar usuniętego pliku. Użyj pomiarów z tego samego zbioru danych i tego samego okresu.

Wskazówki dotyczące Snapshot Replication firmy Synology rozróżniają widoczne migawki od zajmowanego przez nie miejsca i opisują narzędzia do obliczania możliwej do odzyskania przestrzeni. Narzędzia do zarządzania miejscem na migawki pokazują, dlaczego listę migawek i przestrzeń możliwą do odzyskania na woluminie należy sprawdzać łącznie.

Jeśli rośnie tylko ilość miejsca zajmowanego wyłącznie przez migawki, a ilość miejsca zajmowanego przez aktywny zbiór danych maleje, usunięcie prawdopodobnie zmieniło własność istniejących bloków, zamiast utworzyć nową zawartość plików. Jeśli rośnie również łączne wykorzystanie puli, sprawdź nowe migawki, obszar tymczasowy replikacji, wersje aplikacji lub inne zapisy z tego samego okresu.

Dlaczego usunięcie danych sprawia, że stare bloki stają się unikatowe dla migawki

Początkowo migawka współdzieli większość bloków z aktywnym systemem plików. Gdy aktywny system plików nadpisuje lub usuwa dane, migawka nadal odwołuje się do starszych bloków, dzięki czemu zachowuje widok systemu z danego momentu.

Podręcznik administracji ZFS firmy Oracle wyjaśnia, że ilość miejsca zajmowanego przez migawki rośnie, gdy wcześniej współdzielone bloki stają się unikatowe dla migawki po zmianie aktywnego zbioru danych.

Usuniętego pliku nie ma już w aktywnym katalogu, ale nadal można go odczytać ze starszej migawki. W chwili usunięcia dane nie są duplikowane; zmienia się sposób ich rozliczania, ponieważ aktywny system plików zwolnił swoje odwołanie, a migawka je zachowała.

Sprawdź, czy kilka migawek nadal współdzieli usunięte dane

Wyświetl migawki utworzone przed usunięciem i po nim. Ustal, które najstarsze i najnowsze punkty odzyskiwania nadal umożliwiają przeglądanie lub przywrócenie usuniętego pliku.

Baza wiedzy NetApp informuje, że starsze migawki zachowują usunięte bloki, dlatego usunięcie jednego punktu odzyskiwania może zwolnić niewiele miejsca, jeśli inna migawka nadal odwołuje się do tych samych danych.

Nie sumuj wyświetlanego rozmiaru wszystkich migawek, zakładając, że cała ta przestrzeń jest zaalokowana niezależnie. Te same bloki mogą pojawiać się w widokach wielu migawek, ale zajmują fizyczną przestrzeń tylko raz, dopóki nie zostanie usunięte ostatnie odwołanie do nich.

Oddziel widok folderu migawki od fizycznego wykorzystania przestrzeni

Przeglądanie folderu migawki może sprawiać wrażenie, że każdy plik historyczny istnieje jako zwykła kopia. Widok katalogu służy do odzyskiwania danych i nie jest dosłownie drugim drzewem folderów zaalokowanym bajt po bajcie.

Podręcznik FreeBSD dotyczący ZFS opisuje migawki jako stany zbioru danych z określonego momentu, które współdzielą przestrzeń dyskową, dopóki nie trzeba zachować zmienionych danych. Jego model migawek pomaga odróżnić pliki widoczne w ścieżce migawki od bloków, które są w niej fizycznie unikatowe.

Nie usuwaj plików ręcznie z ukrytego katalogu zarządzania migawkami. Użyj menedżera migawek NAS-a lub obsługiwanego przez system plików polecenia do zarządzania migawkami, aby zachować spójność metadanych retencji i stanu replikacji.

Dokładnie porównaj sposób rozliczania migawek w ZFS i Btrfs

ZFS i Btrfs używają odwołań typu copy-on-write, ale ich pulpity i narzędzia wiersza poleceń mogą różnie raportować przestrzeń wyłączną, referencjonowaną, współdzieloną lub szacowaną. Korzystaj z metryki opisanej dla aktywnego systemu plików.

Przewodnik Fedora Magazine po Btrfs wyjaśnia, że migawki Btrfs zachowują odwołania do starszych wersji, gdy pliki bieżące się zmieniają. To właśnie dlatego usunięte pliki źródłowe mogą nadal być uwzględniane w przestrzeni zajmowanej przez migawki.

Panel NAS-a obsługujący wiele platform może upraszczać te wartości do jednej pozycji „rozmiar migawek”. Gdy wyświetlana wartość wydaje się niemożliwa, sprawdź ją za pomocą natywnych dla systemu plików poleceń dotyczących wykorzystania przestrzeni i migawek, zanim zmienisz zasady przechowywania.

Oszacuj możliwą do odzyskania przestrzeń przed usunięciem punktów odzyskiwania

Wybierz jedną wygasłą migawkę lub ograniczony zakres migawek i wyświetl podgląd przewidywanego odzyskania miejsca, jeśli platforma obsługuje tę funkcję. Porównaj szacunek z osią czasu migawek, na której nadal znajduje się usunięty plik.

Klara Systems wyjaśnia, że zajętość migawek rośnie wraz z rozbieżnością danych, dlatego wiek i tempo zmian są bardziej przydatnymi wskaźnikami przy ustalaniu okresu przechowywania niż sama liczba migawek.

Usuwaj wyłącznie migawki, które nie są już objęte zasadami odzyskiwania danych. Usunięcie najnowszej migawki może zwolnić niewiele miejsca, a skasowanie starszego łańcucha może pozbawić Cię punktów odzyskiwania, których nadal wymagają nowsze migawki przyrostowe lub zadania replikacji.

Zweryfikuj odzyskanie miejsca bez powtarzania szerszej kontroli NAS-a

Po przycięciu jednego zatwierdzonego zakresu migawek poczekaj na odzyskanie miejsca w tle i ponownie sprawdź te same pomiary danych bieżących, przestrzeni wyłącznie przez migawki i poziomu puli. Potwierdź, że aplikacje i zadania replikacji nadal działają prawidłowo.

Przewodnik ZimaSpace dotyczący sprawdzania migawek i koszy omawia szersze zagadnienie tego, która warstwa przechowywania danych zużywa pojemność NAS-a; ten artykuł skupia się wyłącznie na tym, dlaczego wykorzystanie przestrzeni wyłącznie przez migawki rośnie po usunięciu pliku.

Diagnoza jest zakończona, gdy usuniętego pliku nie ma już w danych bieżących, oczekiwane migawki nadal pozwalają go przywrócić, wykorzystanie przestrzeni wyłącznie przez migawki odpowiada zachowanej osi czasu, a zatwierdzone przycinanie zwalnia przewidywaną ilość miejsca bez naruszania celów replikacji ani odzyskiwania danych.

Wsparcie i porady

Więcej do przeczytania

Get More Builds Like This

Stay in the Loop

Get updates from Zima - new products, exclusive deals, and real builds from the community.

Stay in the Loop preferences

We respect your inbox. Unsubscribe anytime.