Czy dwa projekty Compose mogą bezpiecznie współdzielić jeden kontener bazy danych?

Eva Wong jest redaktorką techniczną i rezydentką majsterkowania w ZimaSpace. Jest geekiem od zawsze, z pasją do domowych laboratoriów i oprogramowania open source, a jej specjalnością jest przekładanie złożonych zagadnień technicznych na przystępne, praktyczne poradniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno sprawiać radość, a nie onieśmielać. Dzięki swoim samouczkom pomaga społeczności oswoić konfigurację sprzętu, od budowy pierwszego serwera NAS po opanowanie kontenerów Docker.

Tak, jeśli baza danych ma stabilną sieć zewnętrzną, osobne bazy danych i użytkowników, jasno określoną odpowiedzialność za cykl życia oraz kopie zapasowe niezależne od projektów obu aplikacji.

Decyzja ma znaczenie, gdy dwie samodzielnie hostowane aplikacje miałyby korzystać z jednego kontenera PostgreSQL lub MariaDB, by oszczędzać pamięć. Dwa rozważane scenariusze to współdzielona usługa z izolacją dzierżawców oraz powiązane ze sobą aktualizacje, dane uwierzytelniające, ponowne uruchomienia i konkurencja o zasoby. Zacznij od zapisanej konfiguracji i danych, które można usunąć, obserwuj po kolei jeden scenariusz i przerwij, jeśli test zwiększa ryzyko utraty danych, problemów z uprawnieniami lub niedostępności.

Określ warunki wpływające na decyzję o współdzieleniu usługi bazy danych między projektami Compose

Zapisz środowisko przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian: wersje oprogramowania i oprogramowania układowego, tożsamości urządzeń, ścieżkę montowania lub sieciową, wolne miejsce, uprawnienia i obserwowalny objaw. Zapis stanu początkowego musi zawierać wystarczająco dużo szczegółów, aby odtworzyć konfigurację dwóch samodzielnie hostowanych aplikacji, które miałyby korzystać z jednego kontenera PostgreSQL lub MariaDB, by oszczędzać pamięć.

Pierwszą możliwością jest współdzielona usługa z izolacją dzierżawców. Drugą są powiązane ze sobą aktualizacje, dane uwierzytelniające, ponowne uruchomienia i konkurencja o zasoby. Bieżący element zewnętrzne sieci Compose określa mechanizm lub granicę polecenia używaną w teście; nie zastępuje obserwacji z tego konkretnego serwera domowego.

Przed przeprowadzeniem testu rozstrzygającego zapisz warunek akceptacji i warunek przerwania. Wynik pozytywny musi zmienić dane potwierdzające przewidywane przez jedną z gałęzi, pozostawiając niezmienione niezwiązane z nią usługi; wynik negatywny musi przywrócić system do zapisanego stanu, a nie uruchamiać serii doraźnych napraw.

Sprawdź twierdzenie bez obniżania pierwotnych wymagań

Użyj tego kryterium rozróżniającego: połącz każdy projekt przez sieć zewnętrzną, utwórz użytkowników z minimalnymi uprawnieniami, a następnie zatrzymaj i zaktualizuj jedną aplikację, gdy druga nadal działa. Utrzymuj stałe obciążenie, klienta, ścieżkę, zestaw plików i czas, aby wynik można było przypisać zmiennej, która uległa zmianie.

Użyj cyklu życia sieci Compose, aby wybrać pole, które faktycznie pozwala rozróżnić gałęzie, a następnie zarejestruj jego znacznik czasu, status wyjścia, treść błędu, tożsamość urządzenia lub migawki, opóźnienie, liczbę przesłanych bajtów, uprawnienia i stan odzyskiwania. Pomyślne zakończenie polecenia nie wystarczy, gdy testowane twierdzenie dotyczy tożsamości, trwałości lub stanu aplikacji.

Powtórz test raz po ponownym uruchomieniu, ponownym połączeniu, ponownym zamontowaniu lub wyczyszczeniu pamięci podręcznej, jeśli takie zdarzenie należy do pierwotnych warunków. Jeśli pierwszy przebieg powoduje zniszczenie danych lub nie można przywrócić środowiska, przerwij test i odtwórz warunki na kopii tymczasowej.

networks:
  database-net:
    external: true
# Cykl życia bazy danych należy do odrębnego projektu infrastrukturalnego

Interpretacja wyników: zaliczono, niepowodzenie i wyjątek

ZALICZONO: każda aplikacja ma dostęp wyłącznie do własnego schematu lub bazy danych, a jeden projekt można ponownie wdrożyć bez odtwarzania współdzielonej bazy danych. Zapisz dokładną wersję, tożsamość i obciążenie, dla których test zakończył się powodzeniem, aby wniosek pozostał warunkowy, a nie stał się twierdzeniem uniwersalnym.

NIEPOWODZENIE: `Compose down` usuwa współdzielony stan, jeden użytkownik może odczytać bazę danych drugiego albo migracje i skoki użycia zasobów wpływają na oba projekty. Niepowodzenie nie dowodzi automatycznie prawdziwości przeciwnej gałęzi, jeśli sieć, pamięć, uprawnienia lub spójność źródła mogą wpływać na oba projekty; przed eskalacją odizoluj te współdzielone zależności.

WYJĄTEK LUB NIEJEDNOZNACZNY WYNIK: rozdziel bazy danych albo wdroż dedykowany projekt infrastrukturalny Compose, który zarządza współdzieloną usługą. Zachowaj logi i nie uruchamiaj poleceń naprawy, czyszczenia, niszczenia, zmiany partycji ani rekurencyjnej zmiany właściciela, dopóki nie będzie dostępna kopia umożliwiająca odzyskanie danych.

Potwierdź decyzję w warunkach pierwotnego obciążenia

Zastosuj działanie dopasowane do zaobserwowanego przypadku, a następnie powtórz pierwotne warunki zamiast ich uproszczonego odpowiednika. Wniosek jest wiarygodny tylko wtedy, gdy każda aplikacja ma dostęp wyłącznie do własnego schematu lub bazy danych, a jeden projekt można ponownie wdrożyć bez odtwarzania współdzielonej bazy danych w dwóch cyklach lub podczas odpowiedniego ponownego uruchomienia, uśpienia, przerwy albo zmiany obciążenia.

Użyj dedykowanych sieci Docker, aby sprawdzić najbliższy zależny przepływ pracy, ale nie zmieniaj pierwotnego czynnika wyzwalającego. Niezwiązane z tym zbiory danych, udziały, kontenery, użytkownicy i punkty odzyskiwania muszą zachować dotychczasowy dostęp i harmonogram.

Granica przerwania jest jasno określona: jeśli `Compose down` usuwa współdzielony stan, jeden użytkownik może odczytać bazę danych drugiego albo migracje i skoki użycia zasobów wpływają na oba projekty, wróć do ostatniej zweryfikowanej konfiguracji, zachowaj dowody i przejdź do dokładniejszego testu platformy lub sprzętu tylko wtedy, gdy problem się powtarza.

Gdy uzyskasz oczekiwany rezultat, porównaj go z zasadami ponownego uruchamiania usług, aby rozwiązanie nie przeniosło ryzyka na sąsiednią usługę. Pomyślny test docelowy, który powoduje nową awarię kopii zapasowej, tożsamości, limitu czasu lub dostępności, nadal oznacza nieudaną zmianę.

FAQ

W przypadku współdzielonej usługi bazy danych między projektami Compose kolejne wyszukiwania dotyczą zwykle tego, czy depends_on może zarządzać bazą danych w innym projekcie, czy obie aplikacje powinny korzystać z tego samego użytkownika bazy danych oraz kto odpowiada za kopie zapasowe i aktualizacje bazy danych. Poniższe odpowiedzi omawiają te szczególne przypadki niezależnie od głównej decyzji.

Kryteria akceptacji pozostają bez zmian: każda aplikacja uzyskuje dostęp wyłącznie do własnego schematu lub bazy danych, a jeden projekt można ponownie wdrożyć bez odtwarzania współdzielonej bazy. Jeśli warunek w dalszych testach zmieni system plików, tożsamość, ścieżkę sieciową lub wersję aplikacji, powtórz tylko test rozróżniający, na który ta zmiana ma wpływ.

Nie rozszerzaj testu, gdy polecenie Compose down usuwa współdzielony stan, jeden użytkownik może odczytać inną bazę danych albo migracje i skoki wykorzystania zasobów wpływają na obie aplikacje. W takim przypadku rozdziel bazy danych lub wdroż dedykowany projekt Compose infrastruktury, który zarządza współdzieloną usługą; zachowaj dowody przed przekazaniem sprawy zespołowi odpowiedzialnemu za platformę, pamięć masową lub sprzęt.

Czy depends_on może zarządzać bazą danych w innym projekcie?

Nie bezpośrednio w niezależnych modelach projektów; zamiast tego użyj kontroli stanu i ponawiania prób po stronie aplikacji.

Czy obie aplikacje powinny korzystać z tego samego użytkownika bazy danych?

Nie. Używaj oddzielnych danych uwierzytelniających i uprawnień ograniczonych do niezbędnego minimum, aby umożliwić audyt i ograniczyć skutki problemów.

Kto odpowiada za kopie zapasowe i aktualizacje bazy danych?

Dedykowany właściciel infrastruktury lub projekt, a nie aplikacja, która jako pierwsza zostanie uruchomiona.

W przypadku współdzielonej usługi bazy danych między projektami Compose praktyczna odpowiedź nadal zależy od warunków: każda aplikacja uzyskuje dostęp wyłącznie do własnego schematu lub bazy danych, a jeden projekt można ponownie wdrożyć bez odtwarzania współdzielonej bazy. Jeśli polecenie Compose down usuwa współdzielony stan, jeden użytkownik może odczytać inną bazę danych albo migracje i skoki wykorzystania zasobów wpływają na obie aplikacje, rozdziel bazy danych lub wdroż dedykowany projekt Compose infrastruktury, który zarządza współdzieloną usługą; częściowy sukces, który nie wytrzymuje pierwotnego obciążenia, nie oznacza zgodności.

Wsparcie i porady

Więcej do przeczytania

Get More Builds Like This

Stay in the Loop

Get updates from Zima - new products, exclusive deals, and real builds from the community.

Stay in the Loop preferences

We respect your inbox. Unsubscribe anytime.