Może się wydawać, że Restic lub Borg nie rozpoznaje repozytorium, gdy skonfigurowana ścieżka wskazuje teraz pusty katalog, inny system plików lub repozytorium o zmienionej lokalizacji.
Dane repozytorium mogą nadal być nienaruszone na dysku kopii zapasowych, ale zadanie może otworzyć pusty katalog punktu montowania, zanim pojawi się dysk, użyć zmienionej ścieżki w kontenerze, odczytać nieaktualną zmienną środowiskową lub odrzucić repozytorium Borg, którego identyfikator pojawia się w nowej lokalizacji. Zanim cokolwiek zainicjujesz, sprawdź zamontowane źródło i tożsamość repozytorium. Uruchomienie polecenia init pod niewłaściwą, pustą ścieżką może utworzyć drugie repozytorium i utrudnić rozpoznanie pierwotnego problemu.
Potwierdź, co jest zamontowane pod skonfigurowaną ścieżką repozytorium
Zapisz ścieżkę repozytorium używaną przez zaplanowane zadanie, a następnie porównaj ją przed zamontowaniem dysku kopii zapasowych i po nim. Zapisz źródło systemu plików, UUID, punkt montowania i dostępną pojemność.
Narzędzie Linuxa findmnt ustala aktywne montowanie dla ścieżki docelowej, dlatego jest właściwym pierwszym narzędziem do sprawdzenia, gdy znajomy katalog może w rzeczywistości być niezamontowanym katalogiem hosta.
Jeśli ścieżka wskazuje na główny system plików zamiast dysku kopii zapasowych, zatrzymaj usługę kopii zapasowych, zanim zapisze nowe repozytorium lub zestaw kopii zapasowych w tym pustym katalogu.
Zweryfikuj dokładną lokalizację repozytorium Restic
Porównaj ścieżkę przekazaną za pomocą -r, --repository-file lub RESTIC_REPOSITORY z bieżącym punktem montowania. Sprawdź skrypty opakowujące, pola NAS, pliki poświadczeń i środowiska zadań zaplanowanych.
Restic definiuje lokalne repozytorium jako określony katalog zawierający config, data, index, keys, locks i snapshots, dlatego zmiana punktu montowania zmienia lokalizację, którą próbuje otworzyć polecenie.
Nie uruchamiaj restic init tylko dlatego, że pod nową ścieżką nie znaleziono repozytorium. Najpierw znajdź katalogi config i data oryginalnego repozytorium na zamontowanym dysku.
Rozważnie obsługuj ostrzeżenie o przeniesionym repozytorium Borg
Zapisz adres URL repozytorium Borg, jego identyfikator, poprzednią lokalizację, bieżącą lokalizację, ścieżkę pamięci podręcznej i katalog bezpieczeństwa. Potwierdź, że repozytorium zostało celowo przeniesione.
FAQ Borga wyjaśnia, że program prosi o zatwierdzenie po przeniesieniu repozytorium, ponieważ znalezienie tego samego identyfikatora repozytorium pod nową ścieżką może również oznaczać niebezpieczne podstawienie.
Zatwierdź przeniesienie dopiero po porównaniu identyfikatora repozytorium i zawartości nośnika. Nie wyłączaj globalnie ostrzeżenia, gdy w zmieniających się lokalizacjach może być podłączonych kilka repozytoriów na nośnikach wymiennych.
Zastąp ścieżki zależne od kolejności urządzeń trwałymi identyfikatorami nośników
Sprawdź, czy konfiguracja montowania odwołuje się do /dev/sdX, powielonej etykiety, UUID systemu plików, UUID partycji czy identyfikatora urządzenia. Porównaj identyfikatory wszystkich rotowanych dysków pod kątem duplikatów.
ArchWiki zauważa, że UUID ograniczają ryzyko kolizji nazw w porównaniu z etykietami i nazwami urządzeń nadawanymi przez jądro, które mogą się zmieniać zależnie od kolejności wykrywania.
Trwały identyfikator nadal musi wskazywać zamierzony, stały katalog montowania. UUID zapobiega zmianom wynikającym z kolejności dysków, ale nie aktualizuje zadania tworzenia kopii zapasowej, które nadal zawiera poprzednią ścieżkę.
Sprawdź translację ścieżek kontenera i montowania bind
W przypadku kontenerowego interfejsu do Restic, Borg lub kopii zapasowych porównaj punkt montowania na hoście ze źródłem montowania bind i ścieżką repozytorium wewnątrz kontenera. Sprawdź działający kontener, a nie tylko zapisany plik Compose.
Dokumentacja Dockera wyjaśnia, że montowania bind zależą od dokładnej ścieżki hosta, więc przeniesienie dysku z /mnt/backup-a do /media/backup-a może sprawić, że kontener będzie wskazywał pusty katalog.
Zachowaj stabilną ścieżkę sprzętową na hoście i udostępnij jedną stabilną ścieżkę w kontenerze. Jeśli dostępne jest stałe mapowanie, nie zapisuj w konfiguracji repozytorium ścieżek do nośników wymiennych specyficznych dla hosta.
Ustaw usługę tworzenia kopii zapasowych tak, aby czekała na zamontowanie systemu plików
Porównaj znaczniki czasu uruchomienia systemu i usługi. Potwierdź, że montowanie zakończyło się przed próbą dostępu ze strony harmonogramu kopii zapasowych, kontenera, interfejsu repozytorium lub zadania konserwacyjnego.
Wskazówki Red Hat dotyczące trwałego montowania zalecają zdefiniowanie stałego montowania w fstab, które można następnie połączyć z zależnościami usług i walidacją przed uruchomieniem.
Opcja rozruchu nofail może być odpowiednia dla wymiennego dysku z kopiami zapasowymi, ale usługa tworząca kopie zapasowe nadal musi odmawiać uruchomienia, gdy wymaganego systemu plików brakuje.
Przed uruchomieniem kopii zapasowej ponownie połącz się z istniejącym repozytorium
Zatrzymaj harmonogramy, zamontuj właściwy system plików pod stałą ścieżką, sprawdź strukturę repozytorium, otwórz je w trybie tylko do odczytu lub wyświetl migawki, a przed włączeniem zapisu wykonaj niewielką kontrolę repozytorium.
Artykuł ZimaSpace o stabilnych ścieżkach aplikacji opartych na UUID omawia ogólny łańcuch montowania; ten artykuł skupia się na tożsamości repozytorium i bezpieczeństwie narzędzi do tworzenia kopii zapasowych po zmianie ścieżki.
Problem można uznać za rozwiązany, gdy to samo ID repozytorium i historia migawek otwierają się we właściwej lokalizacji po wielokrotnych testach ponownego uruchamiania i rotacji dysków, a w pustym katalogu montowania nie powstaje nowe repozytorium.
Często zadawane pytania
Czy można przenieść repozytorium Restic do innego punktu montowania?
Tak, pod warunkiem że całe repozytorium zostanie przeniesione w nienaruszonym stanie, a każde zadanie będzie teraz wskazywać nową lokalizację. Restic identyfikuje repozytorium w lokalizacji lub na zapleczu podanym w poleceniu.
Dlaczego Borg ostrzega, gdy dane repozytorium się nie zmieniły?
Borg zapisuje identyfikator repozytorium i jego poprzednią lokalizację jako środek bezpieczeństwa. Pojawienie się tego samego identyfikatora w innej lokalizacji wymaga świadomego zatwierdzenia.
Czy zainicjować repozytorium w nowej lokalizacji?
Nie, dopóki nie upewnisz się, że stare repozytorium nie istnieje. Zainicjowanie pustego punktu montowania utworzy osobne repozytorium zamiast ponownie połączyć się z oryginalnym.
Wsparcie i porady
Więcej do przeczytania

Jak ukryć filmy dla dorosłych na serwerze NAS przed członkami rodziny
Przechowuj filmy dla dorosłych prywatnie na rodzinnym serwerze NAS. Sprawdź uprawnienia folderów, dostęp do bibliotek Plex i Jellyfin, miniatury, historię oglądania, wspólne loginy do...

Co sprawdzić przed załadowaniem modelu społecznościowego w Transformers
Użyj aktualizacji piaskownicy Jinja dla Transformers, aby sprawdzić pochodzenie modelu, szablony czatu, zdalny kod, serializowane wagi i pierwsze uruchomienia w izolowanym środowisku.

Uruchom Mirage lokalnie: OCR i wykrywanie obiektów na podstawie jednego obrazu
Przetestuj niewielki lokalny model wizyjny Cactus Compute, zweryfikuj OCR i ekstrakcję obiektów na rzeczywistych danych wejściowych oraz poznaj ograniczenia związane z pamięcią, językiem i...



