Przenieś źródło danych po stronie hosta na dysk SSD, nie zmieniając docelowej ścieżki po stronie żadnego kontenera.
Bezpieczna migracja traktuje obecny układ montowań jako umowę interfejsu. Kontenery, bazy danych i aplikacje multimedialne oczekują ścieżek takich jak /config, /data lub /media, niezależnie od tego, który dysk je udostępnia. Procedura musi zatrzymać zapisy, przewidywalnie zamontować dysk SSD, skopiować dane wraz z uprawnieniami i metadanymi, zaktualizować wyłącznie ścieżkę źródłową na hoście, sprawdzić nowe montowanie przed uruchomieniem i zachować oryginalne dane do czasu pomyślnego przeprowadzenia pełnego testu odtwarzania.
Sporządź wykaz wszystkich obecnych ścieżek źródłowych i docelowych w kontenerach
Wyeksportuj plik Compose lub dane z inspekcji kontenerów i sporządź listę wszystkich montowań powiązanych, nazwanych woluminów, montowań tmpfs, katalogów baz danych, pamięci podręcznych, ścieżek transkodowania i lokalizacji plików multimedialnych. Zapisz osobno ścieżkę źródłową na hoście i ścieżkę docelową w kontenerze.
Praktyczny poradnik migracji woluminu zaczyna się od zlokalizowania obecnych danych i zatrzymania kontenerów przed skopiowaniem ich do nowej lokalizacji na dysku. Taka inwentaryzacja zapobiega pozostawieniu danych konfiguracyjnych na dysku systemowym.
Określ, które ścieżki zawierają dane źródłowe, odbudowywalną pamięć podręczną i duże pliki multimedialne. Nie zakładaj, że folder o nazwie data zawiera wszystkie trwałe dane aplikacji.
Zadbaj o przewidywalne zamontowanie puli SSD przed uruchomieniem Dockera
Utwórz system plików lub pulę na dysku SSD, zidentyfikuj ją za pomocą stabilnego UUID lub nazwy puli i zamontuj pod docelową ścieżką w systemie hosta. Po ponownym uruchomieniu sprawdź ilość wolnego miejsca, wymagane funkcje systemu plików i możliwość zapisu.
Przeniesienie danych Dockera na zewnętrzny nośnik może się nie powieść, jeśli dysk nie jest dostępny lub podczas uruchamiania zostanie zamontowany pod inną ścieżką. Niedawny przypadek z zewnętrznym dyskiem SSD pokazuje, że przeniesienie danych Dockera uzależnia jego działanie od docelowej ścieżki montowania.
Skonfiguruj kolejność uruchamiania usług lub automatyczne montowanie tak, aby Docker nigdy nie tworzył pustego katalogu zastępczego na dysku systemowym. Przerwij, jeśli dysk SSD nie jest zamontowany pod dokładnie oczekiwaną ścieżką.
Zatrzymaj procesy zapisujące i skopiuj dane z zachowaniem metadanych
Zatrzymaj aplikację i wszystkie zależności, które mogą zapisywać jej dane, w tym bazy danych, indeksatory, programy pobierające i zadania działające w tle. W przypadku baz danych przed skopiowaniem surowych plików wykonaj zrzut danych spójny z aplikacją lub prawidłowo je zamknij.
W dyskusji o kontenerze Synology zaleca się przeniesienie woluminu zarządzanego przez Docker do montowania powiązanego dopiero po zidentyfikowaniu danych woluminu i zachowaniu ich pod nową ścieżką źródłową montowania powiązanego.
Skopiuj dane rekursywnie, zachowując właściciela, uprawnienia, znaczniki czasu, dowiązania, listy ACL i atrybuty rozszerzone, o ile są obsługiwane. Po skopiowaniu, ale przed zmianą pliku Compose, wykonaj próbne porównanie lub sprawdź sumę kontrolną przykładowych plików.
Zmień tylko ścieżkę źródłową po stronie hosta
Zachowaj identyczną ścieżkę docelową w kontenerze. Na przykład zmień /oldpool/app:/config na /ssdpool/app:/config, zamiast uczyć aplikację nowej ścieżki wewnętrznej.
Montowania bind udostępniają dokładną lokalizację na hoście pod stałą ścieżką wewnątrz kontenera. Przegląd pamięci masowej wyjaśnia, że takie bezpośrednie mapowanie jest przydatne, gdy administratorzy potrzebują kontroli nad ścieżką po stronie hosta.
Zachowanie ścieżki docelowej zapobiega problemom z bazami danych aplikacji, odwołaniami do bibliotek, skryptami, uprawnieniami i wartościami konfiguracji zawierającymi ścieżkę po stronie kontenera.
Przywróć własność, etykiety i spójność bazy danych
Porównaj numeryczne wartości UID i GID wymagane przez obraz z właścicielem plików na dysku SSD. Przywróć także listy ACL, etykiety SELinux, reguły AppArmor i opcje montowania wymagane do blokowania plików lub korzystania z plików mapowanych w pamięci.
Przewodnik po migracji pamięci masowej Dockera w systemie macOS wskazuje, że przeniesienie danych Dockera wymaga skopiowania całego obrazu pamięci masowej, a następnie potwierdzenia, że środowisko uruchomieniowe korzysta z nowej lokalizacji pamięci masowej. W systemach NAS z Linuksem odpowiednikiem tej kontroli jest sprawdzenie, czy każde skonfigurowane źródło wskazuje zamontowany dysk SSD.
Uruchom samą bazę danych i sprawdź dzienniki odzyskiwania przed uruchomieniem zależnych aplikacji. Jeśli pojawią się komunikaty o uszkodzeniu lub brakujących plikach, zatrzymaj proces i wróć do oryginalnej kopii, zamiast pozwolić aplikacjom zainicjować pustą bazę danych.
Przełącz się na nową lokalizację z możliwością wycofania zmian i przetestuj pełny przepływ pracy
Uruchom stos w kolejności zależności i zweryfikuj konfigurację, rekordy bazy danych, uprawnienia, biblioteki multimediów, przesyłane i pobierane pliki, aktualizacje oraz ponowne tworzenie kontenerów. Sprawdź, czy nowe dane są zapisywane na dysku SSD i czy użycie dysku systemowego przestało rosnąć.
Artykuł ZimaSpace o montowaniu bind Dockera, które staje się tylko do odczytu, opisuje kolejny krok diagnostyczny, jeśli zmigrowana ścieżka jest montowana, ale odrzuca próby zapisu.
Pozostaw stare dane offline i bez zmian, dopóki kopie zapasowe i ponowne utworzenie drugiego kontenera ze ścieżki na dysku SSD nie zakończą się powodzeniem. Usuń stare źródło dopiero wtedy, gdy próba przywracania potwierdzi, że potrafisz odtworzyć plik Compose, montowania, bazy danych i stan aplikacji.
Wsparcie i porady
Więcej do przeczytania

Jak ukryć filmy dla dorosłych na serwerze NAS przed członkami rodziny
Przechowuj filmy dla dorosłych prywatnie na rodzinnym serwerze NAS. Sprawdź uprawnienia folderów, dostęp do bibliotek Plex i Jellyfin, miniatury, historię oglądania, wspólne loginy do...

Co sprawdzić przed załadowaniem modelu społecznościowego w Transformers
Użyj aktualizacji piaskownicy Jinja dla Transformers, aby sprawdzić pochodzenie modelu, szablony czatu, zdalny kod, serializowane wagi i pierwsze uruchomienia w izolowanym środowisku.

Uruchom Mirage lokalnie: OCR i wykrywanie obiektów na podstawie jednego obrazu
Przetestuj niewielki lokalny model wizyjny Cactus Compute, zweryfikuj OCR i ekstrakcję obiektów na rzeczywistych danych wejściowych oraz poznaj ograniczenia związane z pamięcią, językiem i...



