Czy zintegrowany układ GPU można współdzielić między maszyną wirtualną a kontenerami hosta?

Eva Wong jest redaktorką techniczną i rezydentką majsterkowania w ZimaSpace. Jest geekiem od zawsze, z pasją do domowych laboratoriów i oprogramowania open source, a jej specjalnością jest przekładanie złożonych zagadnień technicznych na przystępne, praktyczne poradniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno sprawiać radość, a nie onieśmielać. Dzięki swoim samouczkom pomaga społeczności oswoić konfigurację sprzętu, od budowy pierwszego serwera NAS po opanowanie kontenerów Docker.

Czasami. Pełne przekazanie PCI zapewnia maszynie wirtualnej dostęp do całego zintegrowanego procesora graficznego, przez co kontenery na hoście zazwyczaj tracą do niego dostęp. Współdzielenie wymaga obsługi przez sprzęt i sterownik urządzeń pośredniczonych, technologii Intel GVT-g na niektórych starszych platformach lub wirtualnych funkcji SR-IOV na obsługiwanych nowszych platformach.

Dostęp z kontenera to osobna warstwa: kontenery zazwyczaj współdzielą jądro hosta i korzystają z urządzeń renderujących, takich jak `/dev/dri/renderD128`. Maszyna wirtualna potrzebuje zwirtualizowanej funkcji procesora graficznego lub urządzenia pośredniczonego, a nie tego węzła urządzenia hosta. To rozróżnienie określa bezpieczną konfigurację, metodę weryfikacji i punkt przywracania.

Ustal, jaki tryb wirtualizacji obsługuje Twoja platforma

Zacznij od ustalenia dokładnej generacji procesora, identyfikatora PCI zintegrowanego procesora graficznego, oprogramowania układowego, jądra hosta i sterownika. Poradnik dotyczący jednej generacji procesorów Intel może nie mieć zastosowania do innej, a niektóre metody współdzielenia zostały wycofane lub wymagają modułów spoza głównego drzewa.

Jeśli obsługiwane jest tylko pełne przekazanie urządzenia, wybierz akcelerację albo dla maszyny wirtualnej, albo dla hosta. Nie oczekuj, że kontener na hoście zachowa dostęp do Quick Sync po odłączeniu sterownika hosta.

Jeśli obsługiwane są SR-IOV lub urządzenia pośredniczone, pozostaw funkcję fizyczną na hoście i przypisz maszynie wirtualnej funkcję wirtualną lub urządzenie mdev. Zanim uznasz konfigurację za gotową do produkcji, sprawdź działanie resetowania i sterowników.

Korzystaj z sygnałów dotyczących możliwości i obciążenia

Sprawdź, czy host nadal udostępnia węzeł renderowania i czy maszyna wirtualna widzi przypisany jej wirtualny procesor graficzny. Uruchom sprzętowe dekodowanie lub kodowanie w obu środowiskach, zamiast polegać na liście urządzeń.

Monitoruj wykorzystanie procesora graficznego, błędy, presję na pamięć i dzienniki jądra podczas jednoczesnego transkodowania. Współdzielenie zasobów nie gwarantuje przewidywalnej wydajności ani obsługi kodeków.

Skorzystaj z poniższej tabeli, aby wybrać bezpieczny model działania.

Zaobserwowany stan Werdykt Kolejne działanie
Pełny passthrough PCI Wyłączne użycie przez maszynę wirtualną Kontenery hosta tracą dostęp do iGPU
Obsługiwane mdev/GVT-g Współdzielone zasoby Zależne od generacji
Obsługiwane SR-IOV PF na hoście, VF dla maszyny wirtualnej Zweryfikuj cykl życia sterownika

Skonfiguruj minimalne uprawnienia i kontrolę aktualizacji

Przyznawaj kontenerom hosta dostęp tylko do urządzenia renderującego i wymagane uprawnienia grup, a nie szeroki dostęp uprzywilejowany. Na maszynie wirtualnej zainstaluj sterownik zgodny ze zwirtualizowaną funkcją i zachowaj awaryjną możliwość renderowania programowego na potrzeby konserwacji.

Przypinaj działające kombinacje jądra i sterowników do czasu, aż kolejna aktualizacja przejdzie testy laboratoryjne. Eksperymentalne moduły SR-IOV mogą przestać działać po aktualizacji jądra lub oprogramowania układowego, dlatego udokumentuj procedury usuwania i odzyskiwania.

Przegląd rozszerzeń GPU ZimaCube firmy ZimaSpace zawiera informacje o sprzęcie.

Niezależny przewodnik po współdzieleniu GPU w homelabie omawia pełny passthrough, urządzenia pośredniczone i SR-IOV.

Ponownie przetestuj po ponownym uruchomieniu i przy równoczesnym obciążeniu

Uruchom hosta od zera, najpierw uruchom kontenery, a potem maszynę wirtualną; powtórz w odwrotnej kolejności. Obie ścieżki powinny działać bez ręcznego ponownego przypisywania sterowników.

Uruchom rzeczywiste obciążenie równoczesne na tyle długo, aby ujawnić ograniczanie wydajności termicznej i błędy resetowania. Następnie uruchom ponownie maszynę wirtualną bez ponownego uruchamiania hosta i upewnij się, że kontenery nadal korzystają z akceleracji.

Kontynuuj tylko wtedy, gdy dana platforma obsługuje tryb współdzielenia i przechodzi testy obciążenia równoczesnego oraz ponownego uruchamiania. Zatrzymaj się, jeśli host traci węzeł renderowania, nie można zresetować maszyny wirtualnej lub rozwiązanie zależy od nieutrzymywanego sterownika, którego nie można bezpiecznie przypiąć.

Wsparcie i porady

Więcej do przeczytania

Get More Builds Like This

Stay in the Loop

Get updates from Zima - new products, exclusive deals, and real builds from the community.

Stay in the Loop preferences

We respect your inbox. Unsubscribe anytime.