Jak skonfigurować pamięć podręczną Plex i tymczasową pamięć na transkodowane pliki

Eva Wong

IceWhale author

Eva Wong jest Technicznym pisarzem i stałym majsterkowiczem w ZimaSpace. Całe życie geek z pasją do homelabów i oprogramowania open-source, specjalizuje się w tłumaczeniu skomplikowanych koncepcji technicznych na przystępne, praktyczne przewodniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno być zabawą, a nie czymś onieśmielającym. Poprzez swoje samouczki umożliwia społeczności rozwiewanie tajemnic konfiguracji sprzętu, od budowy pierwszego NAS po opanowanie kontenerów Docker.

How to Configure Plex Cache and Transcode Temporary Storage - Zima Store Online

Przechowuj trwałe dane aplikacji Plex na niezawodnej pamięci masowej, a tymczasowe pliki transkodowania umieść na szybkiej lokalnej ścieżce z wystarczającą ilością wolnego miejsca; nie zapisuj danych tymczasowych w folderach z multimediami.

Pamięć podręczna Plex i „katalog tymczasowy transkodowania” rozwiązują różne problemy. Katalog danych serwera zawiera trwałe bazy danych i metadane oraz podkatalogi pamięci podręcznej, natomiast ustawienie transkodera określa, gdzie zapisywane są tymczasowe segmenty strumieniowania. Na domowym serwerze Docker należy świadomie przypisać te role, aby można było zmieniać szybką lokalizację roboczą bez ryzyka dla bazy konfiguracji oraz aby zapełnienie ścieżki tymczasowej nie zajęło woluminu potrzebnego Plexowi do prawidłowego przechowywania podstawowego stanu.

Oddziel trwałe dane aplikacji od nietrwałych danych tymczasowych

Traktuj punkt montowania konfiguracji Plex jako trwały stan aplikacji. Powinien przetrwać odtworzenie kontenera i być objęty standardowymi kopiami zapasowymi. Pamięć podręczna znajdująca się w tym stanie może być usuwalna, ale baza danych i metadane nie, dlatego przenoszenie całego drzewa konfiguracji do ulotnej lokalizacji tylko po to, aby przyspieszyć generowanie miniatur lub transkodowanie, jest niewłaściwą optymalizacją.

Plex informuje, że zbyt duży katalog danych serwera można często zmniejszyć, wykluczając lub przenosząc mniej istotne materiały, a jego wskazówki dotyczące rozmiaru danych serwera wyraźnie odróżniają katalog danych od pamięci masowej na multimedia. Wykorzystaj to rozróżnienie, aby zachować przejrzystość ścieżki krytycznej dla odzyskiwania danych.

Jeśli obecny szablon Docker mapuje tylko jedną ścieżkę konfiguracji, najpierw pozostaw to mapowanie bez zmian. Dodaj lub zmień ścieżkę roboczą transkodowania osobno, aby móc sprawdzić wydajność i pojemność bez jednoczesnego przenoszenia bazy danych Plex.

Wybierz katalog transkodowania najpierw na podstawie pojemności, a dopiero potem szybkości

Zaawansowane ustawienie transkodera Plex pozwala wybrać katalog tymczasowy dla transkodowania strumieni. Ścieżka musi mieć wystarczająco dużo wolnego miejsca na tymczasowe segmenty tworzone przez aktywne sesje. Szybka pamięć SSD lub NVMe może zmniejszyć opóźnienia, ale mały szybki wolumin, który zapełnia się podczas dużego transkodowania, jest gorszy niż nieco wolniejszy lokalny wolumin z bezpiecznym zapasem wolnego miejsca.

Oficjalna dokumentacja transkodera Plex ostrzega przed używaniem udziału sieciowego, ścieżki biblioteki multimediów lub lokalizacji zawierającej już niezwiązane dane jako katalogu tymczasowego transkodowania. Plex zaleca również wolne miejsce mniej więcej odpowiadające rozmiarowi pliku źródłowego wraz z dodatkowym zapasem, dlatego dostosuj pojemność ścieżki roboczej do największego realistycznego obciążenia równoległego.

Jeśli używasz tymczasowej pamięci masowej opartej na pamięci RAM, traktuj pojemność jako twardy limit i uwzględnij w obliczeniach inne usługi. Ścieżka oparta na pamięci RAM może być szybka, ale duże lub równoległe transkodowanie może również wywołać presję na pamięć całego serwera NAS. Zacznij od lokalnego SSD/NVMe, chyba że pomiary wykażą uzasadnienie dla użycia pamięci RAM.

Zmapuj ścieżkę Docker, aby host i kontener korzystały z właściwych lokalizacji

Ścieżka widoczna dla Plexa wewnątrz kontenera musi być mapowana na zamierzoną pamięć masową hosta. Katalog hosta może mieć dużo wolnego miejsca, podczas gdy kontener zapisuje dane gdzie indziej, jeśli punkt docelowy montowania jest nieprawidłowy. Przed zmianą ustawienia transkodera Plex zweryfikuj obie strony mapowania.

Przewodnik ZimaOS dotyczący pierwszej aplikacji Docker stanowi dobry punkt wyjścia do planowania woluminów aplikacji w ZimaOS: aplikacja widzi tylko ścieżki kontenera, które zostały jej udostępnione, natomiast administrator serwera NAS odpowiada za lokalizację tych ścieżek na hoście.

Po poprawnym skonfigurowaniu mapowania wymuś transkodowanie i obserwuj katalog na hoście. Podczas aktywnego odtwarzania powinny pojawić się w nim nowe pliki tymczasowe. Jeśli pojawią się w woluminie konfiguracji lub w innej ścieżce hosta, zatrzymaj proces i napraw mapowanie zamiast zmieniać kolejne ustawienia Plex.

Featured

ZimaCube 2 Osobisty domowy NAS w chmurze

ZimaCube2

Sprawdź czyszczenie danych, działanie po restarcie i granice zapełnienia dysku

Pozwól, aby wymuszone transkodowanie trwało wystarczająco długo, by utworzyć mierzalną ilość danych tymczasowych, a następnie zatrzymaj odtwarzanie i potwierdź, że katalog roboczy jest czyszczony zgodnie z oczekiwaniami. Uruchom ponownie Plex i powtórz ten sam test, aby upewnić się, że po cyklu życia kontenera mapowanie nadal istnieje i umożliwia zapis.

Obserwuj wolne miejsce podczas dwóch reprezentatywnych transkodowań, jeśli w domu często korzysta się ze strumieniowania równoległego. Kryterium sukcesu nie polega wyłącznie na szybszym rozpoczęciu odtwarzania; serwer NAS musi zachować wystarczającą pojemność na bazy danych Plex, Docker i inne usługi, gdy ścieżka tymczasowa zapełnia się podczas rzeczywistego obciążenia.

Jeśli katalog tymczasowy regularnie się zapełnia, ogranicz liczbę równoległych transkodowań, zwiększ pojemność obszaru roboczego lub wybierz inną lokalną warstwę pamięci masowej. Nie wskazuj biblioteki multimediów ani udziału sieciowego jako awaryjnego obejścia; zamiast tego zmień plan dotyczący pojemności.