Stos Compose może podłączyć nowy pusty wolumin nazwany, jeśli ponowne wdrożenie zmieni nazwę woluminu określaną na podstawie projektu lub nie znajdzie oryginalnego woluminu.
Stare dane mogą nadal znajdować się w innym woluminie Docker, podczas gdy odtworzona usługa montuje nowo utworzony wolumin w tej samej ścieżce kontenera. Częste przyczyny to zmiana nazwy stosu lub projektu, zmiana nazwy klucza woluminu, usunięcie za pomocą polecenia kasującego woluminy, brak deklaracji woluminu zewnętrznego, wdrożenie za pomocą innego menedżera albo jawna nazwa woluminu, która wskazuje teraz inne miejsce. Przed przywróceniem danych lub zainicjowaniem aplikacji zinwentaryzuj zarówno zamontowany wolumin, jak i potencjalne woluminy osierocone.
Ustal dokładny wolumin zamontowany w nowym kontenerze
Sprawdź podłączone woluminy uruchomionego kontenera i zanotuj nazwę woluminu, sterownik, punkt montowania, etykiety, czas utworzenia, ścieżkę docelową w kontenerze oraz tryb odczytu i zapisu. Porównaj je z zapisami sprzed ponownego wdrożenia.
Polecenie docker volume inspect w Ubuntu udostępnia informacje o tożsamości woluminu, pozwalając odróżnić nowy pusty wolumin od starszego, niezamontowanego woluminu o podobnej nazwie.
Nie kopiuj danych do nowego woluminu, dopóki nie odnajdziesz oryginału. Uruchomienie aplikacji może utworzyć nową bazę danych i sprawić, że miejsce docelowe będzie wyglądać na celowo zainicjowane.
Sprawdź, czy nazwa projektu Compose uległa zmianie
Porównaj starą i nową nazwę projektu, nazwę stosu, katalog Compose, opcję -p, zmienną COMPOSE_PROJECT_NAME, nazwę najwyższego poziomu name: i menedżer wdrożeń.
Docker wyjaśnia, że Compose zwykle nadaje woluminowi nazwę będącą połączeniem nazwy projektu i klucza woluminu, chyba że skonfigurowano jawną nazwę lub wyszukiwanie woluminu zewnętrznego.
Przeniesienie tego samego pliku Compose do innego katalogu może więc utworzyć drugi projekt i drugi wolumin, nawet jeśli klucze usługi i woluminu pozostają bez zmian.
Sprawdź stabilną nazwę i ustawienia woluminu zewnętrznego
Porównaj definicję woluminu na najwyższym poziomie przed ponownym wdrożeniem i po nim. Sprawdź name:, external:, opcje sterownika, zmienne interpolacji oraz to, czy oczekiwany wolumin istnieje.
Samouczek Docker Compose firmy Microsoft wyjaśnia, że nazwane woluminy pozostają dostępne niezależnie od wymiany kontenerów, więc nowy, pusty stan zwykle oznacza, że podłączono wolumin o innej tożsamości albo usunięto stary wolumin.
Oznacz wolumin jako zewnętrzny tylko wtedy, gdy jego cykl życia jest celowo zarządzany poza stosem. Compose powinno zgłosić jasny błąd, gdy brakuje zewnętrznego woluminu, zamiast po cichu tworzyć jego zamiennik.
Sprawdź, czy pierwotny wolumin nie został usunięty podczas czyszczenia
Sprawdź logi wdrożeń, skrypty, działania w interfejsie, zadania czyszczące i polecenia pod kątem usuwania woluminów. Porównaj czas utworzenia woluminu ze zdarzeniem ponownego wdrożenia.
Red Hat dokumentuje, że zarządzane przez kontenery nazwane woluminy mają osobne lokalizacje przechowywania, niezależne od zapisywalnych warstw kontenerów. Dlatego usunięcie kontenera i usunięcie jego nazwanego woluminu to odrębne zdarzenia w cyklu życia.
Jeśli pierwotny wolumin nie istnieje, zatrzymaj automatyczne uruchamianie i przywróć dane wyłącznie ze sprawdzonej kopii zapasowej. Nie zakładaj, że pusty wolumin zastępczy zawiera możliwą do odzyskania usuniętą warstwę.
Porównaj tożsamość stosu w menedżerze z metodą wdrożenia
Zapisz, czy stos został uruchomiony za pomocą CLI, Portainera, sklepu z aplikacjami NAS, wdrożenia Git czy innego narzędzia do automatyzacji. Porównaj nazwę stosu i wartości środowiskowe zapisane w tym menedżerze.
Portainer wymaga opisowej nazwy stosu podczas wdrażania, a tożsamość nadawana przez ten menedżer może różnić się od nazwy projektu wynikającej z katalogu, używanej w ręcznym poleceniu Compose.
Dlatego ręczne uruchomienie awaryjne może utworzyć zasoby z innym prefiksem projektu. Wybierz jednego właściciela wdrożenia i udokumentuj utworzone przez niego rozstrzygnięte nazwy woluminów.
Wyklucz możliwość ukrycia danych pod punktem montowania nowego wolumenu
Zatrzymaj kontener i sprawdź obraz lub ścieżkę bind bez podłączonego nazwanego wolumenu, korzystając z tymczasowego środowiska testowego. Ustal, czy podczas uruchamiania dane zostały zapisane w warstwie kontenera przed zamontowaniem wolumenu.
Podręcznik montowania w Linuksie wyjaśnia, że montowanie ukrywa istniejącą wcześniej zawartość katalogu, dlatego dane mogą wyglądać na brakujące, gdy nowy, pusty wolumen przykrywa pliki utworzone w obrazie lub warstwie zapisywalnej.
Nie scalaj bez zastanowienia ukrytej warstwy i starego wolumenu trwałego. Ustal, który stan jest nadrzędny, i użyj obsługiwanej przez aplikację metody odzyskiwania.
Ponownie podłącz oryginalny wolumen w ramach kontrolowanego testu
Zatrzymaj stos, utwórz kopie zapasowe obu potencjalnych wolumenów, podłącz oryginalny do tymczasowego kontenera lub usługi i sprawdź pliki aplikacji, tożsamość bazy danych, uprawnienia oraz znaczniki czasu.
Poradnik ZimaSpace dotyczący przenoszenia danych kontenerów bez naruszania punktów montowania opisuje powiązany proces mapowania ścieżek; ten artykuł skupia się na tożsamości nazwanych wolumenów przypisanych do projektu.
Problem zostaje rozwiązany, gdy zamierzony stary wolumen jest podłączony pod stałą, jawną lub zewnętrzną nazwą, a kolejne ponowne wdrożenia używają go ponownie, nie tworząc kolejnego pustego wolumenu.
Najczęściej zadawane pytania
Czy pusty nazwany wolumen oznacza, że stare dane zostały usunięte?
Niekoniecznie. Stary wolumen może nadal istnieć z innym prefiksem projektu lub jawną nazwą, podczas gdy nowy kontener korzysta z innego, pustego wolumenu.
Czy zmiana nazwy folderu Compose może utworzyć nowy wolumen?
Tak. Jeśli nazwa projektu nie jest ustalona, Compose może wywnioskować ją na podstawie katalogu projektu i utworzyć zasoby z innymi prefiksami.
Czy ważne wolumeny należy oznaczać jako zewnętrzne?
Wolumeny zewnętrzne mogą uniemożliwić Stackowi zarządzanie ich cyklem życia podczas usuwania, ale wymagają przemyślanego utworzenia, nazwania, tworzenia kopii zapasowych i kontroli wdrożenia.
Wsparcie i porady
Więcej do przeczytania

Jak ukryć filmy dla dorosłych na serwerze NAS przed członkami rodziny
Przechowuj filmy dla dorosłych prywatnie na rodzinnym serwerze NAS. Sprawdź uprawnienia folderów, dostęp do bibliotek Plex i Jellyfin, miniatury, historię oglądania, wspólne loginy do...

Co sprawdzić przed załadowaniem modelu społecznościowego w Transformers
Użyj aktualizacji piaskownicy Jinja dla Transformers, aby sprawdzić pochodzenie modelu, szablony czatu, zdalny kod, serializowane wagi i pierwsze uruchomienia w izolowanym środowisku.

Uruchom Mirage lokalnie: OCR i wykrywanie obiektów na podstawie jednego obrazu
Przetestuj niewielki lokalny model wizyjny Cactus Compute, zweryfikuj OCR i ekstrakcję obiektów na rzeczywistych danych wejściowych oraz poznaj ograniczenia związane z pamięcią, językiem i...



