Jak sprawdzić, czy migawki lub kosze na śmieci zajmują miejsce na NAS?

Aby zidentyfikować zajmujący miejsce element, porównaj użycie live-share, zawartość kosza oraz użycie tylko migawki przed usunięciem innego pliku lub punktu przywracania z NAS.

Kosz przechowuje zwykłe pliki w ukrytym repozytorium, podczas gdy migawka zachowuje starsze bloki referencyjne po zniknięciu pliku na żywo. Najbezpieczniejszą metodą jest więc kontrolowane porównanie: zanotuj pojemność, sprawdź obie warstwy retencji i potwierdź, która wartość się zmienia, zanim zmienisz jakąkolwiek regułę retencji.

Najpierw dopasuj każdą wartość do tego samego zakresu pamięci

Zacznij od puli pamięci lub woluminu, który zgłosił brak wolnego miejsca. Folder współdzielony może się zmniejszyć, podczas gdy jego nadrzędna pula pozostaje bez zmian, więc porównywanie rozmiaru udziału z wolną pojemnością całej puli może prowadzić do fałszywego sprzeczności.

Zanotuj jednocześnie cztery wartości: użycie puli, użycie danych na żywo lub udziału, użycie kosza oraz użycie tylko migawki. Jeśli interfejs nie pokazuje wszystkich czterech, użyj menedżera plików do repozytorium kosza oraz menedżera migawek do przestrzeni zatrzymanej lub wyłącznej migawki.

Wzorzec jest ważniejszy niż pojedyncza wartość absolutna. Odśwież te same ekrany po zakończeniu tła rozliczeń, a następnie użyj poniższych wskazówek, aby zdecydować, która warstwa wymaga bliższej kontroli.

Sprawdź kosz jako przechowywane pliki

Kosz NAS to zazwyczaj pamięć po stronie serwera, a nie kosz na komputerze, który usunął plik. Sprawdź wewnątrz dotkniętego folderu współdzielonego oraz w menedżerze plików NAS ukryte foldery kosza, śmieci lub odzyskiwania per użytkownik.

Usługa kosza w stylu Samba może przechwycić usunięcie i przenieść plik do serwerowego katalogu kosza. Nazwa pliku może zniknąć z oryginalnej ścieżki, podczas gdy dane nadal zajmują tę samą pulę.

Zmierz rozmiar repozytorium przed jego opróżnieniem. Sprawdź każdy udział i zakres użytkownika, ponieważ jeden widoczny folder kosza może nie reprezentować całego NAS. Potwierdź także, czy powtarzające się usunięcia zachowują wiele wersji plików oraz czy faktycznie uruchomiono automatyczne zadanie retencji.

Sprawdź migawki jako referencyjne bloki

Migawka nie musi przechowywać drugiej zwykłej kopii każdego pliku. Zachowuje odniesienia do starszych bloków, więc usunięty plik może zniknąć z udziału na żywo, podczas gdy bloki pozostają niedostępne do ponownego użycia.

Najpierw użyj sumarycznej wartości menedżera migawek dla dotkniętego zestawu danych. W systemach ZFS użycie przestrzeni migawek można sprawdzić na poziomie zestawu danych, a następnie zawęzić do migawek, które nadal zawierają znany plik lub katalog.

Nie traktuj wyświetlanego użycia jednej migawki jako rozmiaru wszystkiego, co jest w niej widoczne. Kilka migawek może odnosić się do tych samych bloków, a usunięcie jednego punktu przywracania może zwolnić niewiele miejsca, jeśli inna migawka nadal zapewnia ostatnie odniesienie.

Przeprowadź kontrolowaną kontrolę przed usunięciem czegokolwiek

Użyj jednego znanego usuniętego pliku lub folderu jako sondy. Jego przybliżony oryginalny rozmiar i czas usunięcia dają punkt odniesienia, ale kompresja, metadane i współdzielone bloki migawek oznaczają, że ostateczna zmiana pojemności może nie odpowiadać dokładnie rozmiarowi pliku.

1. Wstrzymaj nowe duże transfery i zanotuj wartości puli, danych na żywo, kosza i migawek.
2. Przeszukaj każde odpowiednie repozytorium kosza pod kątem znanej usuniętej ścieżki i zanotuj jej rozmiar.
3. Jeśli jej nie ma, sprawdź migawki utworzone przed usunięciem i porównaj sumaryczne użycie migawek.
4. Jeśli NAS oferuje funkcję symulacji lub szacowania, podejrzyj szacunkowe odzyskanie miejsca dla jednego wygasłego punktu przywracania.
5. Po potwierdzeniu, że dane nie są już potrzebne, usuń tylko zidentyfikowany element kosza lub wygasły punkt przywracania, a następnie odśwież te same cztery wartości.

Jeśli wartość kosza spadnie, kosz przechowywał zwykłe pliki. Jeśli spadnie użycie tylko migawek, przyczyną były zatrzymane bloki. Jeśli nic się nie zmieni, przerwij usuwanie danych przywracania i sprawdź otwarte uchwyty plików, wersje aplikacji, replikacje, zarezerwowaną pojemność oraz zestawy podrzędne.

Gdy rutynowa retencja wielokrotnie pozostawia pulę prawie pełną, trwałym rozwiązaniem jest realistyczny zapasu pojemności migawek, a nie powtarzające się awaryjne czyszczenia. Retencja powinna chronić cele odzyskiwania bez pochłaniania przestrzeni roboczej wymaganej przez aktywne usługi.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego migawka może pokazywać prawie brak użycia przestrzeni, podczas gdy usunięte dane są nadal zatrzymane?

Wyświetlana wartość może reprezentować przestrzeń unikalną dla tego punktu przywracania, a nie wszystkie bloki, do których ma dostęp. Inna migawka może nadal odnosić się do tych samych usuniętych danych, więc usunięcie tylko jednej migawki może zwolnić niewiele lub nic.

Czy opróżnienie kosza usuwa również migawki?

Nie. Czyszczenie kosza usuwa pliki z repozytorium na żywo, podczas gdy migawki podlegają osobnemu systemowi retencji. Jeśli jednak samo to repozytorium jest uwzględnione w migawkach, jego stare bloki mogą pozostać zatrzymane do wygaśnięcia odpowiednich migawek.

Dlaczego odzyskana wolna przestrzeń może być mniejsza niż rozmiar usuniętego pliku?

Logiczny rozmiar pliku i przydzielona przestrzeń w puli nie zawsze są równe. Kompresja, współdzielenie bloków, metadane, parzystość, deduplikacja i opóźnione rozliczenia mogą zmieniać obserwowany wynik, dlatego porównuj metryki warstw pamięci zamiast oczekiwać dokładnego dopasowania bajt po bajcie.