Najnowszy blog

Około 110–120 MB/s może być normalne przy dużych transferach przewodowych; większa różnica wymaga sprawdzenia połączenia, protokołu, pamięci masowej, procesora lub klienta przed modernizacją.

System NAS wygrywa dzięki przetestowanemu przywracaniu konfiguracji; ogólny Linux wygrywa, gdy pamięć masowa i usługi są deklaratywne oraz przenośne poza hosta.

Docker zapewnia kontrolę wersji na poziomie aplikacji, a LXC umożliwia przywracanie stanu na poziomie gościa. Lepsze rozwiązanie zależy od najmniejszej jednostki stanu, którą można bezpiecznie przywrócić.

Docker pasuje do ciasno pakowanych aplikacji; LXC sprawdza się w przypadku pełniejszych usług linuksowych, ale żadne z nich nie zastępuje maszyny wirtualnej, gdy ryzyko związane ze współdzieleniem jądra jest nieakceptowalne.

Wybierz gotowe oprogramowanie NAS do obsługi pamięci masowej z instrukcjami; wybierz modułowy system Linux, gdy nauka i pełna kontrola uzasadniają większą samodzielność.

Interfejs NAS ogranicza rutynową pracę związaną z odzyskiwaniem danych tylko wtedy, gdy jego eksport konfiguracji, import puli i obsługiwane procedury działają również po awarii systemu.

Zacznij od kontenerów w przypadku jednego zaufanego stosu aplikacji linuksowych; zacznij od hipernadzorcy, gdy określone maszyny gościnne, silniejsza izolacja lub częste zmiany w laboratorium uzasadniają tę warstwę.

Pozwól systemowi operacyjnemu pamięci masowej bezpośrednio zarządzać dyskami, aby uprościć odzyskiwanie danych; używaj hypervisora tylko wtedy, gdy przetestowane przekazywanie urządzeń i rzeczywista izolacja maszyn gościnnych to uzasadniają.