Procesor czterordzeniowy czy ośmiordzeniowy do Plexa: który lepiej sprawdzi się przy jednoczesnej obsłudze różnych klientów?

Cztery rdzenie wystarczą w domu z Plexem, w którym dominuje odtwarzanie bezpośrednie; osiem rdzeni uzasadnia swój koszt, gdy transkodowanie programowe i równoczesne zadania hosta przekraczają zmierzony próg.

Liczba rdzeni to tylko jeden z aspektów. Porównanie zmienia się, gdy najsłabszym ogniwem stają się sprzętowe przyspieszanie wideo, kodeki klientów, napisy, przepływność zdalna, opóźnienia pamięci masowej lub zadania kopii zapasowych. Określ obciążenie, zanim potraktujesz osiem rdzeni jako zapas mocy.

Warunek zgodności: czego wymusza każdy klient?

Zapisz używane w domu kodeki, rozdzielczości, napisy, zdalną przepływność i odsetek odtwarzania bezpośredniego. Czterordzeniowy procesor z działającą ścieżką sprzętowego przetwarzania wideo może działać lepiej niż większy procesor, który przełącza się na transkodowanie programowe. Jeśli wymagany klient nie obsługuje odtwarzania bezpośredniego, a sprzętowe przyspieszanie jest niedostępne, przerwij porównywanie liczby rdzeni i najpierw rozwiąż problem ze ścieżką multimediów.

Aspekt: równoczesna obsługa różnych klientów przy jednym obciążeniu

Uruchom oczekiwane obciążenie szczytowe: sesje odtwarzania bezpośredniego, jedno lub więcej transkodowań, skanowanie biblioteki oraz każde zadanie kopii zapasowej, które zwykle odbywa się równolegle. Cztery rdzenie wygrywają pod względem dopasowania do ceny, gdy wykorzystanie procesora pozostaje poniżej utrzymywanego zapasu, a odtwarzanie jest stabilne. Osiem rdzeni wygrywa, gdy transkodowania programowe trafiają do kolejki, napisy zużywają zasoby procesora lub zadania w tle wielokrotnie zmniejszają zapas mocy potrzebny do płynnego odtwarzania.

Aspekt: energia, temperatury i koszt posiadania

Osiem rdzeni może skrócić kolejki, ale może też zwiększyć ilość wydzielanego ciepła, hałas wentylatora i pobór energii w spoczynku. Porównaj całkowity koszt posiadania przez okres, w którym zamierzasz uruchamiać serwer, uwzględniając chłodzenie, pamięć masową i miejsce docelowe kopii zapasowych. Jeśli dodatkowe rdzenie pozostają bezczynne, ponieważ klienci korzystają z odtwarzania bezpośredniego, tańsza opcja jest technicznie właściwym wyborem.

Featured

ZimaCube 2 Osobisty domowy NAS w chmurze

ZimaCube2

$799.00 - $2,499.00

Buy Now

Aspekt: rozbudowa i granica awarii

Wybierz procesor, który pozostawia jasno określony kolejny krok. Jeśli rozwój oznacza dwa dodatkowe zdalne transkodowania, lepszym rozwiązaniem może być modernizacja sprzętowego przyspieszania lub osobny węzeł transkodowania zamiast podwajania liczby rdzeni. Przypisz bazę danych multimediów, pamięć podręczną i kopie zapasowe do jasno określonych ról, aby zmiana procesora nie zmieniła ścieżki odzyskiwania danych.

Werdykt warunkowy i opcja pośrednia

Wybierz cztery rdzenie, gdy zmierzone obciążenie szczytowe składa się głównie z odtwarzania bezpośredniego, dostępne jest sprzętowe przyspieszanie, a zadania w tle pozostają poniżej ustalonego zapasu. Wybierz osiem rdzeni, gdy równoczesna obsługa różnych klientów prowadzi do powtarzalnych kolejek transkodowania programowego lub konkurencji o zasoby hosta. Wybierz procesor z mniejszą liczbą rdzeni i obsługiwanym układem iGPU, jeśli przechodzi ten sam test; nie wybieraj żadnego z tych rozwiązań, jeśli rzeczywistym wąskim gardłem jest sieć lub ścieżka pamięci masowej. Dyskusja o sprzętowym transkodowaniu wielu strumieni pokazuje, dlaczego rodzaj transkodowania ma większe znaczenie niż deklarowana liczba strumieni (dowody dotyczące obciążenia mieszanego).