Ograniczanie nagrzewania i aktywności dysków w stale działającym serwerze Plex zaczyna się od ustalenia, które zadania rzeczywiście obciążają procesor, pamięć masową i wentylatory.
Celem nie jest wymuszanie uśpienia wszystkich dysków ani zapewnienie ciszy serwera za wszelką cenę. Należy oddzielić stan Plexa od dużych zbiorów multimediów, zaplanować zadania korzystające z multimediów, stosować wydajne przyspieszanie tam, gdzie się sprawdza, i upewnić się, że uzyskane parametry termiczne oraz zachowanie pamięci masowej nadal pozwalają na normalne odtwarzanie i konserwację.
Mierz osobno temperaturę procesora i aktywność dysków
Wysoka temperatura pakietu, prędkość wentylatora i aktywność dysków twardych mogą wynikać z różnych obciążeń. Transkodowanie może nagrzewać procesor bez dostępu do każdego dysku z multimediami, a skanowanie biblioteki może wybudzać dyski przy niewielkim obciążeniu procesora.
W jednej konfiguracji Plexa z N100 sprzętowe transkodowanie zastąpiło ciągłe obciążenie procesora ścieżką wykorzystującą energooszczędniejszy układ graficzny; zmierzony pobór mocy podczas transkodowania spadł po zapełnieniu bufora, co pokazuje, dlaczego ważniejsza jest ścieżka przetwarzania niż samo określenie „bezczynność”.
Rejestruj temperaturę procesora, moc pakietu, aktywność dysków i równocześnie uruchomione zadanie Plexa. Zmieniaj ustawienia komponentu odpowiedzialnego za nagrzewanie lub wybudzanie, zamiast stosować jedną globalną politykę zasilania.
W miarę możliwości trzymaj stan Plexa z dala od dużych zbiorów multimediów
Baza danych, metadane, dzienniki i pamięć podręczna mogą być aktywne nawet wtedy, gdy żaden film nie jest odtwarzany. Jeśli te niewielkie operacje odbywają się na tym samym dysku obrotowym co biblioteka multimediów, zwykłe zadania związane ze stanem serwera mogą sprawiać, że cała warstwa multimediów pozostaje aktywna.
Plex może generować zaplanowaną aktywność dysków oraz aktywność w stanie bezczynności nawet wtedy, gdy nikt nie ogląda, dlatego aktywność danych aplikacji i multimediów należy monitorować osobno.
Jeśli układ na to pozwala, umieść dane aplikacji Plex na dysku SSD, a następnie sprawdź, czy dyski z multimediami pozostają bezczynne poza skanowaniem i odtwarzaniem. Nie zakładaj, że taki podział wyeliminuje każde wybudzenie, ponieważ sprawdzanie bibliotek nadal może wymagać dostępu do ścieżek źródłowych.
Zaplanuj zadania wymagające dostępu do dysków z multimediami
Tworzenie miniatur, analiza, skanowanie, odczyt danych do kopii zapasowych i automatyzacja w powiązanych aplikacjach mogą wymagać dostępu do plików źródłowych z multimediami. Zadania te należy zaplanować w określonym przedziale czasu, zamiast rozkładać je na cały dzień.
Tworzenie miniatur i analizowanie biblioteki może wybudzać dyski z multimediami, dlatego usypianie dysków zależy od tego, które zaplanowane funkcje nadal wymagają dostępu do plików źródłowych.
Zaplanuj zadania wymagające dostępu do dysków na czas mniejszej aktywności, a następnie porównaj dzienną liczbę wybudzeń dysków i ukończonych zadań konserwacyjnych. Jeśli serwer regularnie nie wykonuje zadań konserwacyjnych, wydłuż zaplanowany czas zamiast częściej usypiać dyski.
Ogranicz nagrzewanie podzespołów bez ukrywania problemu z wydajnością
Akceleracja sprzętowa, cichsze planowanie zadań i mniejsze nakładanie się procesów działających w tle mogą ograniczyć nagrzewanie, ale nie powinny maskować problemu z serwerem, który już teraz nie ma wystarczającej mocy do obsługi wymaganych strumieni.
Gdy pozwalają na to klient i ścieżka kodeka, strumieniowanie z akceleracją sprzętową może przenieść konwersję wideo poza ciągłe obciążenie procesora i zmienić profil termiczny kompaktowego hosta.
Sprawdź ostateczną konfigurację podczas największego typowego obciążenia i wykonywania zadań konserwacyjnych. Zostaw ją, jeśli temperatury, praca wentylatorów i aktywność dysków pozostają na akceptowalnym poziomie, a zadania nie są pomijane i odtwarzanie przebiega stabilnie.
Konfiguracja NAS-a i serwera
Więcej do przeczytania

Czy serwer w akademiku może działać na tyle cicho, by nie przeszkadzać podczas snu, nauki i rozmów wideo?
Tak — serwer w akademiku może działać dyskretnie, jeśli sprzęt zużywa mało energii, drgania dysków są kontrolowane, wymagające zadania zaplanowane, a hałas sprawdzony w...

Studenckie domowe laboratorium, które można przenieść z akademika do pierwszego mieszkania
Zapewnij mobilność studenckiego homelabu, oddzielając usługi od sieci przypisanej do konkretnego pokoju, ograniczając liczbę urządzeń, tworząc kopie zapasowe stanu i ćwicząc sprawne przenoszenie.

Jak udostępnić jeden domowy serwer współlokatorom bez współdzielenia kont ani prywatnych plików
Przydziel każdemu współlokatorowi indywidualną tożsamość i prywatną przestrzeń dyskową oraz tylko te role współdzielone, których potrzebuje; oddziel administrację, kopie zapasowe i proces odejścia użytkownika.



