Schemat przepływu pracy w Plexie do zdalnego strumieniowania w 4K

Niezawodny sposób na zdalne odtwarzanie 4K w Plex zaczyna się od zgodności klienta i przepustowości wysyłania danych. Transkodowanie należy dodać tylko wtedy, gdy rzeczywiście wymaga go sposób dostarczania multimediów.

Serwer, plik multimedialny, klient, trasa WAN i ustawienie jakości zdalnego odtwarzania tworzą jeden ciąg. Źródło 4K nie wymaga automatycznie sieci 10GbE ani wydajnego procesora, ale zdalne ograniczenia przepustowości lub zgodność napisów mogą wymusić konwersję. Oprzyj konfigurację na zmierzonej przepływności i znanym sposobie działania w razie problemów, a nie tylko na deklarowanej rozdzielczości.

Zacznij od ścieżki Direct Play

Najprostszy sposób na zdalne odtwarzanie w 4K polega na użyciu źródła zgodnego z klientem, dzięki czemu serwer może uniknąć kosztownej konwersji wideo. Dlatego w pierwszej kolejności należy sprawdzić przepływność WAN i zgodność pliku.

Zdalne odtwarzanie w 4K wymaga odpowiedniej przepustowości wysyłania danych i zgodności klienta z wybraną metodą dostarczania multimediów. Gdy klient nie może odtworzyć źródła bezpośrednio, można skorzystać z transkodowania.

Przetestuj reprezentatywny plik o najwyższej przepływności na docelowym kliencie zdalnym. Zanim zmienisz sprzęt, sprawdź, czy Plex używa trybu Direct Play, Direct Stream czy transkodowania.

Dobierz przepustowość WAN na podstawie łącznej przepływności

Użytkownicy zdalni współdzielą domowe łącze wysyłające dane, a kilka sesji o wysokiej przepływności może je wysycić, nawet gdy serwer i pamięć masowa są bezczynne. Przepustowość należy mierzyć na brzegu sieci.

Utrzymujące się wysycenie sieci wskazuje, że aktywnym wąskim gardłem stało się łącze WAN, a nie serwer multimediów.

Uruchom zakładaną liczbę strumieni zdalnych, mierząc przepustowość wysyłania i utratę pakietów. Zostaw zapas na zwykły ruch domowy, zamiast dobierać przepustowość pod jedną idealną sesję.

Zapewnij sprawdzone rozwiązanie awaryjne do transkodowania

Niektóre napisy, kodeki lub limity jakości wymuszą konwersję nawet przy konfiguracji nastawionej przede wszystkim na Direct Play. Akceleracja sprzętowa może sprawić, że takie rozwiązanie awaryjne będzie praktyczne na kompaktowych serwerach.

Obsługiwany silnik multimedialny może odciążyć ogólne rdzenie procesora od kilku konwersji, także w testach wielu transkodowań na N100 przy niewielkim obciążeniu Plexa.

Przetestuj najbardziej wymagający scenariusz transkodowania, zanim zaprosisz zdalnych użytkowników. Jeśli tryb awaryjny nie działa, rozwiąż problem z kodekiem, klientem lub ścieżką akceleracji, zamiast polegać na awaryjnym transkodowaniu programowym. Sprawdź ścieżkę zdalnego strumieniowania z Plexa na tym samym kliencie i przykładowym pliku, których użyto w lokalnym teście bazowym, aby oddzielić zachowanie połączenia WAN od zgodności multimediów.

Featured

Osobista chmura i domowy NAS ZimaCube 2

ZimaCube2

$799.00 - $2,499.00

Buy Now

Sprawdź trasę zewnętrzną

Lokalny test nie potwierdza, jak działają NAT, proxy, VPN ani dostawca internetu z zewnątrz. W procesie musi znaleźć się osobny test dostępności z zewnątrz, niezależny od odtwarzania w sieci LAN.

Zdalny dostęp do Plexa może nie działać, mimo że usługa lokalna jest sprawna, gdy problem z trasowaniem VPN kieruje ruch zwrotny niewłaściwą trasą.

Przetestuj z sieci komórkowej lub innej sieci zewnętrznej i potwierdź, że sesja korzysta z zamierzonej trasy. Przeprowadź tę zewnętrzną walidację obok standardowego testu lokalnego odtwarzania, aby problemy z dostępem zdalnym ograniczyć do warstwy brzegowej.