Konfiguracja Plex z dwoma rodzajami pamięci masowej: metadane na SSD i dane na HDD

Układ Plex z dwoma poziomami pamięci masowej umieszcza bazę danych i metadane, wrażliwe na opóźnienia, na dysku SSD, a duże pliki multimedialne przechowuje na pojemnościowych dyskach HDD.

Podział działa wtedy, gdy ścieżka danych aplikacji jest niezależnie objęta kopią zapasową, a przepustowość multimediów już mieści się w możliwościach macierzy HDD. Dysk SSD nie musi przechowywać biblioteki filmów, aby przyspieszyć nawigację i konserwację, a dysk HDD nie musi hostować bazy danych tylko dlatego, że przechowuje pliki źródłowe. Traktuj te dwa poziomy jako odrębne role, z osobnymi planami odzyskiwania.

Umieść bazę danych i metadane na warstwie o niskich opóźnieniach

Wyszukiwanie, przeglądanie, grafiki i konserwacja bazy danych obejmują wiele małych operacji odczytu i zapisu, które bardziej korzystają ze zmniejszonych opóźnień wyszukiwania niż sekwencyjne odtwarzanie filmu.

Największą poprawę zwykle zapewnia przeniesienie danych wrażliwych na opóźnienia z pamięci mechanicznej, gdzie różnica między losowym dostępem SSD i HDD jest najbardziej widoczna.

Umieść dane aplikacji Plex na warstwie SSD i zmierz opóźnienia otwierania biblioteki, wyszukiwania oraz konserwacji. Pozostaw wystarczająco dużo wolnego miejsca na rozrost bazy danych i generowanych metadanych.

Przechowuj duże pliki multimedialne na pojemnej warstwie pamięci

Odtwarzanie wideo ma w dużej mierze charakter sekwencyjny i może odbywać się z dysku HDD, o ile łączna przepustowość i niezawodność odpowiadają obciążeniu. Przeniesienie wszystkich multimediów na pamięć flash często bardziej zmienia koszty niż komfort użytkowania.

Warstwowa architektura pamięci masowej serwera multimediów oddziela opóźnienia danych aplikacji od pojemności na duże pliki multimedialne, dzięki czemu każde urządzenie jest oceniane pod kątem obciążenia, które obsługuje.

Zmierz najwyższą jednoczesną przepustowość odczytu multimediów i porównaj ją z pulą HDD w warunkach odpowiadających rzeczywistemu poziomowi fragmentacji oraz aktywności w tle. Modernizuj pamięć masową multimediów dopiero wtedy, gdy ta ścieżka faktycznie stanowi ograniczenie.

Twórz różne kopie zapasowe dla obu ról

Stan Plex jest stosunkowo niewielki, ale trudny do dokładnego odtworzenia, podczas gdy multimedia zajmują dużo miejsca i mogą wymagać innej strategii tworzenia kopii zapasowych lub zapewniania nadmiarowości. Traktowanie obu tych elementów identycznie może prowadzić do marnowania szybkiej pamięci albo niewystarczającej ochrony bazy danych.

Pojemność i częstotliwość zmian powinny odzwierciedlać tempo modyfikacji poszczególnych zbiorów danych oraz koszt ich odtworzenia.

Twórz kopie zapasowe danych aplikacji wystarczająco często, aby chronić stan odtwarzania i zmiany konfiguracji, a multimedia zabezpieczaj odpowiednio do kosztu ich zastąpienia i rozmiaru. Przechowuj co najmniej jedną kopię stanu aplikacji poza urządzeniem SSD. Rozdzielenie ról pamięci masowej centrum multimedialnego pozwala dyskowi SSD chronić dane wrażliwe na opóźnienia, podczas gdy pojemność HDD pozostaje przeznaczona na duże pliki multimedialne.

Featured

ZimaCube 2 Osobisty domowy NAS w chmurze

ZimaCube2

$799.00 - $2,499.00

Buy Now

Sprawdź awarię każdej warstwy osobno

Ta architektura jest użyteczna tylko wtedy, gdy utrata jednej warstwy powoduje oczekiwaną awarię, a nie kaskadę problemów prowadzącą do niemożliwej do odzyskania utraty serwera. Role SSD i HDD wymagają osobnych testów oraz procedur przywracania.

Kontrolowany test przywracania potwierdza, że skopiowany stan może ponownie połączyć się z właściwymi ścieżkami multimediów po wymianie urządzenia.

Przywróć stan Plex do tymczasowej ścieżki SSD i podłącz testowy podzbiór multimediów. Udokumentuj zachowanie serwera, gdy warstwa multimediów jest chwilowo niedostępna, aby łatwiej sklasyfikować kolejną awarię.