Jeśli instalator ZimaOS zgłasza „nie znaleziono urządzeń”, mimo że Ubuntu lub inne środowisko Linux widzi te same dyski NVMe/SATA, sprawdź tryb kontrolera pamięci masowej w BIOS-ie. Ustawienia Intel VMD, RST, RAID lub Optane mogą zmienić sposób, w jaki dyski są udostępniane instalatorowi.
W tym przypadku komputera HP Pro SFF z czerwca 2026 roku użytkownik zdążył już zmienić nośnik USB, ponownie nagrać instalator oraz wypróbować różne dyski NVMe i SATA. Dopiero wyłączenie Intel VMD w BIOS-ie sprawiło, że urządzenia stały się widoczne.
Dlaczego Intel VMD może ukrywać dyski
Intel Volume Management Device może umieszczać pamięć NVMe za warstwą kontrolera używaną przez niektóre systemy OEM do obsługi funkcji RAID/RST. System operacyjny z odpowiednią obsługą kontrolera może widzieć dyski, podczas gdy inny instalator nie udostępnia ich w ten sam sposób.
Przewodnik rozwiązywania problemów z instalacją ZimaOS zaleca sprawdzenie trybów pamięci masowej RAID/RST oraz trybów w stylu AHCI, gdy dyski nie są widoczne.
Zanim zmienisz ustawienia VMD, RST lub RAID
Nie przełączaj trybów kontrolera pamięci masowej bez zastanowienia na komputerze, na którym znajduje się już system operacyjny, macierz RAID lub ważne dane. Zmiana z RST/RAID/VMD na AHCI albo bezpośrednią ekspozycję NVMe może uniemożliwić uruchomienie istniejącego systemu operacyjnego do czasu dostosowania jego sterowników lub konfiguracji.
Jeśli komputer jest przeznaczony od początku dla ZimaOS, najpierw zapisz oryginalne ustawienie BIOS-u. Jeśli zawiera istniejące dane, wykonaj ich kopię zapasową i upewnij się, jak obecny system operacyjny korzysta z kontrolera, zanim wprowadzisz zmiany.
Sprawdź również standardowe wymagania instalacji ZimaOS
Aktualny przewodnik instalacji ZimaOS wymaga obsługiwanego systemu x86-64, wystarczającej ilości miejsca docelowego, UEFI oraz odpowiednich ustawień Secure Boot. Rozwiązanie problemu z VMD nie zastąpi obsługiwanej platformy ani sprawnego dysku.
Jeśli instalator nadal nie widzi dysków po skorygowaniu trybu kontrolera, wróć do diagnostyki tylko do odczytu: potwierdź, że dyski są widoczne w BIOS-ie, sprawdź, czy środowisko Linux uruchomione w trybie live widzi je za pomocą lsblk, oraz przejrzyj dzienniki jądra pod kątem błędów kontrolera lub NVMe.
Dlaczego w tym przypadku VMD było trafną diagnozą
Użytkownik przetestował wiele urządzeń pamięci masowej i nośników instalacyjnych, a Ubuntu konsekwentnie widziało dyski. To sprawiało, że mało prawdopodobne było, aby „wszystkie dyski były uszkodzone”. Natychmiastowy sukces po wyłączeniu VMD stanowił bezpośrednie potwierdzenie różnicy przed zmianą i po niej na tym konkretnym komputerze.
Podsumowanie
Gdy ZimaOS nie widzi żadnych dysków instalacyjnych, ale widzi je inny system operacyjny, przed wymianą kolejnych podzespołów sprawdź sposób udostępniania dysków przez Intel VMD/RST/RAID. W opisanym przypadku wyłączenie VMD rozwiązało problem, ale na komputerze z istniejącym systemem operacyjnym lub konfiguracją RAID przed zmianą trybu kontrolera należy zrozumieć jej konsekwencje.
