Formularz ZimaOS „Zainstaluj dostosowaną aplikację” jest znacznie łatwiejszy w użyciu, gdy zauważysz, że tłumaczy zwykłe pojęcia Docker Compose na pola formularza. Wątek źródłowy z czerwca 2026 roku jest dobrym przykładem dla początkujących, ponieważ użytkownik miał już działający Jellyfin, chciał dodać Subsyncarr do przetwarzania napisów i obawiał się, że zakłóci działanie istniejącego serwera multimediów.
Odpowiedź społeczności nie ograniczała się do stwierdzenia „wklej plik Compose”. Wyjaśniała, które wartości należy umieścić w polach Obraz Dockera, Tag, Sieć, Wolumeny, Zmienne środowiskowe, Urządzenia i Polecenie kontenera, a przede wszystkim dlaczego wartości środowiskowe, takie jak SCAN_PATHS, muszą używać ścieżek widocznych wewnątrz kontenera.
Traktuj formularz ZimaOS jako konfigurację Dockera
W przykładzie źródłowym społeczność zmapowała podstawowe pola Compose mniej więcej tak:
- Obraz Dockera →
mrorbitman/subsyncarr - Tag → wybrany tag wydania, historycznie
latest - Tytuł → przyjazna nazwa aplikacji, taka jak
Subsyncarr - Sieć →
bridgechyba że aktualne instrukcje aplikacji wymagają czegoś innego
Użyj przykładu Compose z projektu nadrzędnego jako źródła prawdy
Subsyncarr wciąż się rozwija, dlatego przed instalacją porównaj każdy stary zrzut ekranu społeczności z aktualnymi ustawieniami kontenera Subsyncarr.
Wolumeny są najważniejszą częścią
Wolumen Dockera ma dwie strony:
- Ścieżka hosta: rzeczywisty folder ZimaOS zawierający filmy, seriale, anime lub dane aplikacji.
- Ścieżka kontenera: ścieżka, którą Subsyncarr widzi we własnym systemie plików.
Mapowanie może wyglądać w przybliżeniu tak:
Host: /DATA/Media/Movies
Kontener: /moviesDokładna ścieżka hosta zależy od tego, gdzie faktycznie znajduje się biblioteka Jellyfin. Nie kopiuj ścieżki innego użytkownika. Sprawdź aplikację Pliki w ZimaOS lub przeanalizuj istniejące mapowania woluminów Jellyfin, aby oba kontenery wskazywały te same multimedia.
Obecne wyjaśnienie tego, jak rzeczywiste foldery pamięci ZimaOS stają się ścieżkami kontenera jest przydatne przed dodaniem dowolnej niestandardowej aplikacji multimedialnej.
SCAN_PATHS musi odpowiadać stronie kontenera
To była najważniejsza kwestia edukacyjna w pierwotnej odpowiedzi. Jeśli folder hosta jest zamapowany do /movies wewnątrz kontenera; wtedy Subsyncarr powinien skanować /movies.
Poprawnie:
SCAN_PATHS=/movies,/tv,/animeNiepoprawne, gdy są to wyłącznie ścieżki hosta:
SCAN_PATHS=/DATA/Media/MoviesKontener nie widzi dowolnych ścieżek hosta ZimaOS, chyba że te foldery zostały do niego jawnie zamapowane.
Tłumacz zmienne środowiskowe pojedynczo
Przykład Compose ze źródła zawierał zmienne, takie jak strefa czasowa, harmonogram cron, ścieżki skanowania, wykluczone katalogi i silniki synchronizacji. Umieść każdą z nich w sekcji Zmienne środowiskowe, używając tej samej semantyki wartości, której oczekuje aplikacja źródłowa.
Nie „ulepszaj” wyrażenia cron ani nie zmieniaj nazwy ścieżki kontenera podczas tłumaczenia. Najpierw wiernie odtwórz konfigurację źródłową, a dopiero potem wprowadzaj zmiany, gdy aplikacja będzie działać poprawnie.
Obecne wydania Subsyncarr mają interfejs WWW
Odpowiedź społeczności z 2026 roku zalecała pozostawienie pól Interfejs WWW i Porty pustych, chyba że dokumentacja wskazywała, że aplikacja udostępnia któryś z nich. Była to poprawna rada w przypadku nieznanej aplikacji, ale obecne wydania Subsyncarr udostępniają interfejs WWW na porcie 3000 oraz trwałe dane aplikacji.
Jeśli chcesz korzystać z panelu, opublikuj port hosta na porcie kontenera 3000 i ustaw pole Interfejs internetowy ZimaOS na ten adres hosta. Jeśli port jest już używany, zmień tylko stronę hosta, chyba że projekt nadrzędny informuje, że można konfigurować sam port usługi wewnętrznej.
Zachowaj własne dane aplikacji Subsyncarr
Foldery multimediów nie są jedynymi istotnymi woluminami. Obecny Subsyncarr ma również własne trwałe dane. Przechowuj stan aplikacji w folderze hosta, który przetrwa aktualizacje kontenera, i uwzględnij go w kopiach zapasowych.
PUID i PGID mają znaczenie, gdy napisy muszą być zapisywane
Procesor napisów potrzebuje czegoś więcej niż dostępu tylko do odczytu. Może być konieczne tworzenie, zmienianie nazw lub modyfikowanie plików napisów znajdujących się obok multimediów. Obecny Subsyncarr obsługuje PUID i PGID, więc dopasuj użytkownika kontenera do właściciela lub uprawnień grupy folderów multimediów, jeśli skanowanie działa, ale zapisywanie napisów kończy się niepowodzeniem.
Pozostaw pola Urządzenia i Polecenie kontenera puste, chyba że projekt nadrzędny ich wymaga
Odpowiedź społeczności słusznie zaleciła, aby nie wypełniać każdego pola tylko dlatego, że istnieje. Mapowanie urządzenia służy do sprzętu, takiego jak procesory graficzne lub urządzenia szeregowe. Polecenie kontenera zastępuje domyślne polecenie uruchamiania obrazu. Żadnego z nich nie należy dodawać bez konkretnego wymagania projektu nadrzędnego.
Dlaczego nie powinno to zakłócić działania Jellyfin
Dodanie osobnego kontenera nie modyfikuje Jellyfin tylko dlatego, że obie aplikacje odczytują ten sam folder multimediów. Większym ryzykiem są uprawnienia: jeśli Subsyncarr może zmieniać nazwy plików lub je zapisywać, upewnij się, że jego konfiguracja dotyka tylko zamierzonych ścieżek multimediów i napisów.
Zacznij od małej testowej biblioteki, zanim wskażesz aplikacji całą kolekcję.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące niestandardowych aplikacji ZimaOS
Czy SCAN_PATHS używa ścieżki hosta czy ścieżki kontenera?
Użyj ścieżek kontenera utworzonych przez mapowania woluminów.
Czy należy wypełnić każde pole w formularzu niestandardowej aplikacji ZimaOS?
Nie. Skonfiguruj tylko porty, urządzenia, polecenia i inne pola, których aplikacja rzeczywiście potrzebuje.
Czy obecny Subsyncarr ma interfejs internetowy?
Tak. Obecne wydania udostępniają panel na porcie 3000.
Czy Subsyncarr może używać tych samych folderów multimediów co Jellyfin?
Tak, pod warunkiem że oba kontenery mapują te same rzeczywiste foldery hosta, a ich uprawnienia są odpowiednie.
