Jak Koroma Tech testuje ZimaBoard 2 z Proxmox i TrueNAS

Koroma Tech stwierdził, że ZimaBoard 2 najlepiej sprawdza się jako kompaktowa, cicha platforma do domowego laboratorium, przeznaczona do lekkich usług, kontenerów, pamięci masowej i ukierunkowanej wirtualizacji. Testy pokazują, że płyta może uruchamiać domyślne środowisko serwerowe zarządzane w przeglądarce, Proxmox z kontenerem Ubuntu LXC oraz TrueNAS z dublowaną pulą dwóch dysków — jednak czterordzeniowego procesora Intel N150 nie należy traktować jak układu przeznaczonego do zaawansowanej wirtualizacji.

Dziękujemy Koroma Tech za udokumentowanie kompletnej konfiguracji i pokazanie, jak sprzęt sprawdza się w prawdziwym domowym laboratorium. Jego oryginalny film obejmuje sprzęt, montaż dwóch dysków, początkowy interfejs serwera, rozbudowę o NVMe, instalację Proxmox, test kontenera Ubuntu LXC oraz konfigurację pamięci masowej TrueNAS.

Informacja o współpracy: Zespół ZimaBoard dostarczył płytę i akcesoria pokazane na filmie Koroma Tech. Autor zaznacza, że przedstawia własne doświadczenia i zamierzone zastosowanie. Wersje oprogramowania, szczegóły interfejsu, zestawy sprzętowe i kompatybilność mogą zmienić się po publikacji.

Wniosek: ZimaBoard 2 nie jest miniaturowym zamiennikiem serwera rackowego z wieloma rdzeniami. Jego siła polega na połączeniu cichej pracy, dwóch interfejsów sieciowych 2,5 GbE, bezpośredniej obsługi pamięci masowej SATA i otwartego gniazda rozszerzeń PCIe w niewielkim systemie x86, któremu można powierzyć jedną jasno określoną funkcję serwera domowego.

Od oryginalnego ZimaBoard do nowego węzła domowego laboratorium

Koroma Tech zaczyna od przydatnego, długoterminowego kontekstu. Ma już dwa oryginalne systemy ZimaBoard 832 i używał ich jako zapory sieciowej, serwera Docker oraz uniwersalnego sprzętu do domowego laboratorium. Planuje ponownie wykorzystać starsze płyty w klastrze Proxmox, dlatego recenzja ZimaBoard 2 opiera się na rzeczywistym doświadczeniu, a nie na pierwszym kontakcie z tą kategorią produktów.

Nowa płyta zachowuje kompaktową, bezwentylatorową aluminiową konstrukcję, jednocześnie aktualizując procesor, pamięć, sieć i opcje rozbudowy. Koroma Tech planuje przeznaczyć otrzymany egzemplarz do roli dedykowanego serwera deweloperskiego NixOS w swoim domowym laboratorium — zastosowania dobrze dopasowanego do mocnych stron platformy: cichej pracy, ciągłej dostępności, zgodności z Linuksem oraz wystarczających możliwości rozbudowy o pamięć masową lub interfejsy zależne od projektu.

To zamierzone zastosowanie wyznacza również kierunek całego testu. Zamiast pytać, czy płyta wygrywa w syntetycznych benchmarkach desktopowych, autor sprawdza, czy może służyć jako praktyczny host aplikacji, lekki hypervisor lub kompaktowy serwer NAS.

Do czego zaprojektowano sprzęt ZimaBoard 2

Mini serwer domowy ZimaBoard 2 jest zbudowany w oparciu o procesor Intel N150. Firma Intel podaje w swoich oficjalnych specyfikacjach, że N150 to procesor czterordzeniowy i czterowątkowy o maksymalnej częstotliwości turbo 3,6 GHz oraz bazowej mocy procesora wynoszącej 6 W.

Koroma Tech testuje model z 16 GB pamięci i 64 GB eMMC. Mniejsza konfiguracja wykorzystuje 8 GB pamięci i 32 GB pamięci eMMC. Procesor jest taki sam, więc większy model nie staje się serwerem obliczeniowym z większą liczbą rdzeni; dodatkowa pamięć zapewnia natomiast kontenerom, aplikacjom i ograniczonej wirtualizacji większy zapas zasobów.

Dlaczego dwa porty Intel 2,5GbE mają znaczenie

Koroma Tech zwraca uwagę na sieć, ponieważ rozwiązuje ona dwa problemy napotkane podczas używania oryginalnego ZimaBoard jako zapory sieciowej. Starsza konfiguracja korzystała z układów sieciowych Realtek, a on doświadczał sporadycznych przerw w połączeniu i dodatkowych problemów ze sterownikami w OPNsense. Porty 1GbE stawały się również ograniczeniem podczas routowania ruchu między sieciami VLAN.

Dwa interfejsy Intel 2,5GbE w ZimaBoard 2 zwiększają dostępną przepustowość sieci i tworzą solidniejszą podstawę dla routera, zapory sieciowej, segmentowanej sieci domowej lub szybkiego połączenia z NAS-em. Drugi port umożliwia rozdzielenie ścieżek ruchu zamiast kierowania każdego zadania przez jeden interfejs.

Same dwa porty nie definiują konfiguracji. Zapora sieciowa nadal wymaga przemyślanego przypisania interfejsów i reguł bezpieczeństwa, a serwer pamięci masowej potrzebuje przełącznika oraz klienta obsługujących 2,5 Gb/s, aby transfery mogły przekroczyć prędkości gigabitowe. Sprzęt usuwa bezpośrednie ograniczenie liczby portów, ale to projekt sieci decyduje, czy ta przewaga zostanie wykorzystana.

Budowa zestawu z dwoma dyskami i rozszerzeniem PCIe

Recenzja obejmuje dwukieszeniowy stelaż na dyski HDD, riser PCIe, kartę adaptera i opcjonalny wentylator. Koroma Tech montuje płytkę na stacji dokującej dysków, mocuje zestaw risera, instaluje dwa dyski i podłącza kabel danych oraz zasilania SATA. Dyski pomagają również stabilizować stelaż dzięki bocznym punktom montażowym.

Następnie dodaje adapter NVMe przez PCIe. Tworzy to użyteczny trójwarstwowy plan pamięci masowej: wbudowana pamięć eMMC na potrzeby oryginalnego lekkiego środowiska, dysk NVMe na alternatywny system operacyjny lub hosta wirtualizacji oraz dwa dyski SATA na dane.

Gotowy zestaw jest większy niż sama płytka, ale pozostaje otwarty i łatwo dostępny. Ma to znaczenie w domowym laboratorium, gdzie wymiana dysku, zmiana adaptera lub przełożenie kabla nie powinny wymagać rozbierania szczelnie zamkniętego urządzenia.

Poznawanie środowiska serwerowego zarządzanego przez przeglądarkę

Po złożeniu Koroma Tech uruchamia dostarczone środowisko serwerowe i uzyskuje do niego dostęp z poziomu przeglądarki internetowej. Interfejs udostępnia pulpit nawigacyjny do zarządzania pamięcią masową, sprawdzania stanu systemu, aplikacjami opartymi na Dockerze i typowymi zadaniami związanymi z self-hostingiem. To najłatwiejszy punkt wyjścia, gdy celem jest wdrażanie usług bez wcześniejszego tworzenia stosu wirtualizacji.

Domyślne środowisko oraz późniejsze testy bare metal są przeznaczone dla różnych użytkowników. Platforma aplikacyjna zarządzana przez przeglądarkę ułatwia konfigurację usług plikowych i kontenerów. Proxmox zapewnia większą kontrolę nad odizolowanymi systemami. TrueNAS koncentruje maszynę bezpośrednio na pulach pamięci masowej, udziałach, ochronie danych i aplikacjach do zarządzania pamięcią masową.

Ważna decyzja zapada jeszcze przed instalacją: wybierz środowisko operacyjne na podstawie głównego zadania serwera. Instalowanie wielu platform tylko dlatego, że sprzęt je obsługuje, może prowadzić do niepotrzebnych migracji i rozproszenia pamięci masowej.

Dlaczego Koroma Tech instaluje alternatywne systemy na dysku NVMe

Koroma Tech wyjaśnia, że Proxmox i TrueNAS można technicznie zainstalować na pokładowej pamięci eMMC, ale wybiera dysk NVMe. Obawia się długotrwałej aktywności dysku: platformy wirtualizacji, bazy danych, dzienniki, metadane i aktualizacje systemu mogą generować więcej zapisów niż lekkie środowisko dostarczone wraz z urządzeniem.

Wykorzystanie NVMe oddziela alternatywny system operacyjny od dwóch dysków SATA z danymi i zachowuje środowisko zapisane w pokładowej pamięci eMMC. Ułatwia również zrozumienie ról poszczególnych nośników: NVMe obsługuje aktywny system, a dyski HDD zapewniają pulę nastawioną na pojemność.

To decyzja projektowa, a nie uniwersalny wymóg. Niewielka instalacja testowa może działać z pamięci eMMC, ale długoterminowa niezawodność zależy od obciążenia, wolnego miejsca, liczby operacji zapisu, kopii zapasowych i wytrzymałości konkretnego urządzenia pamięci masowej. Koroma Tech wybiera ostrożniejsze rozwiązanie dla systemów, które zamierza testować.

Uruchamianie Proxmox i kontenera Ubuntu LXC

Koroma Tech wchodzi do BIOS-u, uruchamia komputer z instalatora Proxmox na nośniku USB i instaluje Proxmox na dysku NVMe. Instalacja przebiega normalnie, po czym wdraża kontener Ubuntu LXC, aby sprawdzić, czy środowisko wirtualizacji działa prawidłowo.

Kontener działa prawidłowo. Ma to istotne znaczenie, ponieważ kontenery lepiej pasują do dostępnego sprzętu niż zbiór pełnych maszyn wirtualnych. Proxmox wyjaśnia, że jego platforma integruje maszyny wirtualne KVM z kontenerami Linux, które izolują środowiska Linux, jednocześnie współdzieląc jądro systemu gospodarza.

Taki model współdzielenia jądra zazwyczaj wymaga mniej zasobów niż przydzielenie każdemu obciążeniu całego gościnnego systemu operacyjnego. Na domowym serwerze z czterema rdzeniami i 16 GB pamięci kontenery LXC mogą więc pozostawić więcej procesora i pamięci na same usługi.

Gdzie należy zakończyć obciążanie Proxmox

Pomyślna instalacja nie oznacza, że każdy plan wirtualizacji będzie odpowiedni. Koroma Tech wielokrotnie podkreśla, że Intel N150 ma cztery rdzenie. Kilka lekkich kontenerów może być rozsądnym sposobem wykorzystania tego systemu, ale wiele wymagających maszyn wirtualnych może rywalizować o ten sam czas procesora i pamięć.

Realistyczny plan wykorzystania Proxmox może obejmować mały kontener Linux dla usługi internetowej, kolejny do narzędzi sieciowych oraz starannie skonfigurowane środowisko testowe. Takie zastosowanie staje się mniej odpowiednie, gdy wymaga wielu stale obciążonych maszyn wirtualnych, intensywnej kompilacji, dużych baz danych, intensywnej analizy nagrań z monitoringu lub innych długotrwałych zadań obciążających procesor.

Czytelnikom wybierającym między modelami wdrożenia przewodnik ZimaSpace dotyczący kompromisów między systemem bezpośrednio na sprzęcie, Dockerem i Proxmoxem w pierwszym laboratorium domowym pomaga oddzielić potrzeby izolacji od zbędnego narzutu wirtualizacji.

Przekształcenie tego samego sprzętu w serwer TrueNAS

Następnie Koroma Tech zastępuje Proxmox systemem TrueNAS, ponownie instalując system operacyjny na dysku NVMe. Instalacja kończy się bez nietypowych obejść, a pulpit nawigacyjny wykrywa wbudowaną pamięć eMMC, systemowy dysk NVMe oraz dwa dyski twarde SATA.

Tworzy pulę z dwóch dysków HDD i wybiera układ lustrzany. TrueNAS definiuje mirror jako VDEV, w którym każdy dysk przechowuje dokładną kopię danych. Wymaga on co najmniej dwóch dysków, a dostępna pojemność odpowiada rozmiarowi pojedynczego dysku, zgodnie z dokumentacją pul TrueNAS.

Lustrzana kopia chroni dostępność danych w przypadku awarii jednego z dysków, ale nie jest niezależną kopią zapasową. Przypadkowe usunięcie danych, złośliwe oprogramowanie, błędy aplikacji i uszkodzenie całego systemu mogą wpłynąć na obie kopie. Ważne dane nadal wymagają oddzielnej kopii zapasowej, najlepiej obejmującej również kopię poza serwerem.

Proxmox czy TrueNAS: który test lepiej pasuje do sprzętu?

Koroma Tech uważa TrueNAS za szczególnie naturalny wybór w połączeniu z zewnętrzną obudową na dwa dyski, ponieważ sprzęt pamięci masowej ma tu oczywistą rolę. Proxmox również sprawdzi się w tym zastosowaniu, ale jego wartość wynika z lekkich kontenerów i selektywnej wirtualizacji, a nie z maksymalizowania liczby maszyn gościnnych.

Co pokazuje recenzja — a czego nie

Kto powinien rozważyć tę konfigurację ZimaBoard 2?

Ta konfiguracja ma sens dla osoby budującej pierwszy lub dodatkowy węzeł domowego laboratorium, kompaktowy serwer NAS z dwoma dyskami, dedykowany serwer deweloperski, hosta Docker lub LXC, urządzenie sieciowe albo system Home Assistant. Jest szczególnie atrakcyjna, gdy cicha praca bez wentylatora i otwarte możliwości rozbudowy są ważniejsze niż surowa wydajność wielordzeniowa.

Model 8 GB może pełnić skoncentrowaną rolę przy lekkich zadaniach. Model 16 GB zapewnia więcej przestrzeni na wiele kontenerów, buforowanie, usługi plikowe i eksperymenty, choć niezmieniony czterordzeniowy procesor nadal wyznacza granicę wydajności obliczeniowej. Kupujący powinni wybierać konfigurację na podstawie liczby i charakteru obciążeń, a nie wyłącznie ilości pamięci.

Większy serwer będzie lepszym wyborem, gdy plan zakłada wiele pełnych maszyn wirtualnych, duże obciążenie obliczeniowe przy równoczesnych zadaniach, więcej pamięci niż pozwala platforma, wiele wewnętrznych dysków lub kilka urządzeń PCIe. ZimaBoard 2 najlepiej sprawdza się wtedy, gdy jego zadanie można jasno określić.

Mały serwer staje się użyteczny dzięki jasno określonej roli

Recenzja Koroma Tech potwierdza tytuł jego filmu: ZimaBoard 2 jest mały, ale nie należy go lekceważyć. Sprzęt sprawnie przechodzi między przystępnym interfejsem serwera, Proxmox z Ubuntu LXC a TrueNAS z lustrzaną pamięcią masową SATA.

Testy wyznaczają również właściwą granicę. PCIe i NVMe mogą zwiększyć pojemność oraz funkcjonalność, ale nie zmienią czterordzeniowego N150 w wydajny serwer wirtualizacji. Najlepsze wdrożenie nadaje płycie jasno określoną rolę i dobiera kontenery, układy pamięci masowej oraz systemy operacyjne z uwzględnieniem jej zasobów.

Obejrzyj kompletną recenzję autorstwa Koroma Tech, aby zobaczyć montaż fizyczny i pełne prezentacje interfejsu. Więcej eksperymentów z domowymi serwerami, pomysłów na wdrożenia i praktycznych opinii innych konstruktorów znajdziesz, dołączając do społeczności ZimaSpace na Discordzie.