Co powoduje rozrost metadanych Plex podczas zdalnego strumieniowania w jakości 4K?

Eva Wong

IceWhale author

Eva Wong jest Technicznym pisarzem i stałym majsterkowiczem w ZimaSpace. Całe życie geek z pasją do homelabów i oprogramowania open-source, specjalizuje się w tłumaczeniu skomplikowanych koncepcji technicznych na przystępne, praktyczne przewodniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno być zabawą, a nie czymś onieśmielającym. Poprzez swoje samouczki umożliwia społeczności rozwiewanie tajemnic konfiguracji sprzętu, od budowy pierwszego NAS po opanowanie kontenerów Docker.

What Causes Plex Metadata Growth During Remote 4K Streaming?

Zdalne strumieniowanie w 4K rzadko samo w sobie powoduje znaczny, trwały wzrost metadanych Plexa; zwykle odpowiadają za to miniatury, analiza, zmiany w bazie danych i błędnie zaklasyfikowane pliki tymczasowe transkodowania.

Sesja zdalna może tworzyć tymczasowe bufory, logi i dane wyjściowe konwersji, natomiast długotrwały wzrost danych aplikacji ma inne przyczyny. Obrazy podglądu wideo, miniatury rozdziałów, grafiki, indeksy i rekordy bazy danych gromadzą się wraz ze zmianami w bibliotece lub uruchamianiem funkcji analizy. Kluczowe jest ustalenie, czy dane zajmują miejsce także po zakończeniu odtwarzania oraz czy ich rozmiar rośnie wraz z oglądaniem, dodawaniem nowych multimediów czy analizą w tle.

Zdalne odtwarzanie w 4K zwykle nie generuje trwałego wzrostu metadanych

Strumieniowanie pliku 4K zdalnie powoduje zapis stanu sesji, logów i ewentualnie tymczasowych danych transkodowania, ale różni się to od trwałego wzrostu metadanych biblioteki. Długotrwały wzrost jest częściej związany z rozmiarem biblioteki i funkcjami generującymi grafiki, indeksy, miniatury lub dodatkowe rekordy bazy danych.

Pomiary użytkowników dotyczące miejsca na miniatury podglądu pokazują, że obrazy pochodne mogą w niektórych bibliotekach wielokrotnie przewyższać początkowy rozmiar metadanych. Istotne jest to, że wzrost wynika z włączonej analizy i skali biblioteki, a nie z samego faktu, że ktoś oglądał treści zdalnie.

Zmierz rozmiar katalogu danych Plexa przed zdalną sesją i po niej, nie dodając nowych multimediów, a następnie porównaj go ze zmianą po dodaniu i przeanalizowaniu nowych tytułów. Jeśli pierwsza zmiana jest niewielka, a druga duża, trwały wzrost metadanych wynika z przetwarzania biblioteki, a nie ze zdalnego dostarczania treści 4K.

Miniatury podglądu wideo mogą dominować w zajętości metadanych

Miniatury podglądu pobierają klatki z różnych momentów filmu, aby klienci mogli wyświetlać obrazy podczas przewijania. Plik multimedialny pozostaje na swoim miejscu, ale wygenerowane dane pochodne są przechowywane wraz z danymi aplikacji Plexa. Długie filmy i duże biblioteki zwiększają ten koszt niezależnie od tego, czy oryginalny plik ma rozdzielczość 1080p, czy 4K.

Wskazówki dotyczące ustawień informują, że miejsce na miniatury podglądu służy do tworzenia serii obrazów dla przeanalizowanych multimediów. Po włączeniu tej funkcji dla dużej, istniejącej biblioteki może nastąpić jednorazowy gwałtowny wzrost zajętości, a następnie mniejszy wzrost wraz z napływem nowych multimediów.

Sprawdzaj osobno podkatalogi metadanych i multimediów oraz plik bazy danych, aby duży magazyn danych pochodnych nie został błędnie uznany za rozrost bazy danych. Jeśli największą zmianę powoduje przechowywanie miniatur, przed rozpoczęciem konserwacji bazy danych zdecyduj, czy wartość tej funkcji podczas nawigowania uzasadnia zajmowane miejsce.

Zadania dotyczące rozdziałów i analizy mogą ponownie tworzyć dane po zmianach

Metadane mogą nadal rosnąć, gdy Plex uzna, że multimedia uległy zmianie, i ponownie zaplanuje pracę nad danymi pochodnymi. Zastąpienie pliku, odświeżenie analizy lub poprawienie elementu biblioteki może spowodować ponowne przetworzenie rozdziałów albo podglądu, nawet jeśli zawartość została już wcześniej zindeksowana. Bardziej podejrzane jest wielokrotne przetwarzanie niż stały wzrost proporcjonalny do liczby nowych multimediów.

Przypadek, w którym Plex stale ponownie generował miniatury rozdziałów po usunięciu dodatku, pokazuje, jak nieaktualny lub nieoczekiwany stan elementu może podtrzymywać pracę w tle. Najpierw ustal, za którym elementem podąża wzrost, zanim zaczniesz ręcznie usuwać foldery.

Rejestruj identyfikatory multimediów pojawiające się w logach w czasie wzrostu katalogu danych aplikacji. Jeśli ten sam usunięty lub zmieniony element powraca wielokrotnie, najpierw napraw stan biblioteki. Jeśli różne nowo dodane elementy są przetwarzane prawidłowo, wzrost jest oczekiwanym gromadzeniem danych pochodnych, a nie niekontrolowaną pętlą.

Featured

ZimaCube 2 Osobisty domowy NAS w chmurze

ZimaCube2

Wzrost bazy danych to inny sygnał niż wzrost grafik

Główna baza danych biblioteki przechowuje relacje, stany i rekordy, a nie same obrazy plakatów ani klatki wideo. Jej rozmiar może rosnąć wraz ze złożonością biblioteki i aktywnością, ale szybkie powiększanie się bazy danych połączone z wolnym działaniem zapytań lub ostrzeżeniami o uszkodzeniu to inny problem niż zdrowy magazyn miniatur, który po prostu się rozrasta.

Jeden z opisanych przypadków obejmował szybki wzrost bazy danych, któremu towarzyszyło wolne działanie biblioteki i ostateczne uszkodzenie danych. Takie połączenie należy traktować jako sygnał problemu ze stanem systemu, a nie jako powód do usuwania przypadkowych metadanych w celu odzyskania miejsca.

Przez kilka dni niezależnie śledź rozmiar pliku bazy danych oraz katalogów danych pochodnych. Baza danych, która gwałtownie rośnie bez odpowiadającej jej zmiany w bibliotece, wymaga sprawdzenia integralności i logów. Katalog danych pochodnych, który zwiększa się przewidywalnie po analizie, można kontrolować za pomocą ustawień funkcji, odpowiedniego rozmieszczenia danych i planowania pojemności.

Plików tymczasowych transkodowania nie należy liczyć jako trwałych metadanych

Gdy zdalne odtwarzanie treści 4K wymaga konwersji, Plex zapisuje lub buforuje tymczasowe dane transkodowania. Ich ilość może rosnąć podczas aktywnej sesji, a później się zmniejszać, dlatego monitorowanie niewłaściwej ścieżki może sprawić, że tymczasowe dane wyjściowe będą wyglądać jak trwały wzrost metadanych. Ważniejsza od nazwy katalogu jest jego funkcja i cykl życia przechowywanych danych.

Rozdzielenie lokalizacji konfiguracji, multimediów i transkodowania jest typowym wzorcem w kontenerach; konfiguracja Dockera opisuje role konfiguracji i transkodowania jako odrębne ścieżki danych. Taki podział ułatwia odróżnienie trwałego stanu biblioteki od tymczasowych danych wyjściowych konwersji.

Przed zwiększeniem miejsca na dane aplikacji przypisz każdy rosnący katalog do bazy danych, metadanych, pamięci podręcznej lub tymczasowych danych transkodowania, a następnie sprawdź, czy dane pozostają po okresie bezczynności i ponownym uruchomieniu. W kontekście wydajności operacji na małych plikach granica danych stanu aplikacji pomaga odróżnić responsywność od samej pojemności.