Zużycie pamięci przez Plex może pozostać wysokie po zakończeniu zadania, ponieważ Linux przechowuje użyteczną pamięć podręczną systemu plików, a aplikacje zachowują przydzieloną pamięć na potrzeby późniejszych operacji.
Wysoka wartość „użytej” pamięci nie oznacza automatycznie wycieku. Porównaj pamięć rezydentną procesu, pamięć podręczną możliwą do odzyskania, presję na pamięć wymiany oraz to, czy host zwalnia pamięć, gdy potrzebuje jej inne obciążenie. Podejmij szczegółowe badanie dopiero wtedy, gdy zajętość pamięci stale rośnie w kolejnych cyklach lub powoduje rzeczywistą presję i niestabilność.
Oddziel pamięć procesu od pamięci podręcznej systemu plików
Linux wykorzystuje nieużywaną pamięć RAM do buforowania plików i stron baz danych, przez co po skanowaniu lub odtwarzaniu wolne miejsce może wyglądać na niewielkie. Pamięć podręczna możliwa do odzyskania różni się od nieodwracalnego wzrostu zużycia pamięci przez aplikację.
Sama ilość używanej pamięci RAM jest słabym wskaźnikiem wycieku, ponieważ pamięć podręczna systemu Linux a pamięć aplikacji może pozostać na wysokim poziomie, nawet gdy pamięć nadal można odzyskać.
Zapisz wartości RSS Plexa, pamięci podręcznej hosta, dostępnej pamięci i pamięci wymiany przed obciążeniem oraz po nim. Jeśli ilość dostępnej pamięci pozostaje na bezpiecznym poziomie, nie dostosowuj ustawień wyłącznie po to, aby zmaksymalizować kolumnę wolnej pamięci.
Rozgrzana pamięć podręczna może być przydatna po zakończeniu zadania
Przechowywanie metadanych i stron bazy danych w pamięci może przyspieszyć późniejsze przeglądanie. Pamięć podręczną należy oceniać na podstawie tego, czy jądro może ją odzyskać pod presją, a nie tego, czy natychmiast wraca do zera.
Buforowane strony mogą pozostać użyteczne, dopóki konkurencyjne zapotrzebowanie nie zmieni ich wartości, co jest zgodne ze standardowym działaniem pamięci podręcznej stron systemu Linux.
Uruchom kontrolowane obciążenie zużywające pamięć i obserwuj, czy pamięć podręczna zmniejsza się przed rozpoczęciem używania pamięci wymiany lub zabijaniem procesów. Sprawne odzyskiwanie pamięci potwierdza wyjaśnienie oparte na pamięci podręcznej.
Szukaj wzrostu w kolejnych cyklach
Rzeczywisty wyciek zwykle objawia się stałym wzrostem zajętości pamięci procesu w kolejnych cyklach tego samego zakończonego obciążenia, bez osiągnięcia stabilnego poziomu. Jeden wysoki poziom po dużym skanowaniu nie jest wystarczającym dowodem.
Śledź wykorzystanie zasobów i nasycenie w kilku identycznych cyklach, aby powiązać presję na pamięć z powtarzalnym obciążeniem, a nie z pojedynczym pomiarem.
Uruchom to samo zadanie biblioteki trzy razy i po każdym zakończeniu stabilizacji zapisz wartość RSS Plexa. Podejmij dalsze działania tylko wtedy, gdy ustalony poziom bazowy stale rośnie lub host zaczyna słabo odzyskiwać pamięć. Oceniaj pamięć w szerszej topologii domowego serwera multimediów, ponieważ pamięć podręczna stron, usługi towarzyszące i sposób działania pamięci masowej mogą zmieniać prawidłowy ustalony poziom bazowy.
Współdzielone kontenery mogą zmienić interpretację
Inna usługa może zużywać pamięć podręczną lub wywoływać użycie pamięci wymiany, przez co Plex może wyglądać na odpowiedzialny za problem z pamięcią całego hosta. Przed ustawieniem niższego limitu dla Plexa sprawdź całą maszynę.
Hosty z wieloma usługami tworzą współdzielone zależności między kontenerami, korzystającymi z tej samej pamięci fizycznej, nawet gdy procesy są od siebie odizolowane.
Powtórz obciążenie po wstrzymaniu największego kontenera towarzyszącego. Jeśli presja na pamięć zniknie, dostosuj budżet pamięci współdzielonego hosta, zanim zmienisz ustawienia samego Plexa.
Wsparcie i wskazówki
Więcej do przeczytania

Przewodnik po pamięci masowej nagrywania telewizji na żywo: pojemność, przechowywanie i czyszczenie
Zmierz rzeczywiste nagrania, zarezerwuj zapas, połącz limity wieku i pojemności oraz potwierdź, że najstarszy kwalifikujący się program zostanie usunięty, zanim pamięć się zapełni.

Proces odzyskiwania metadanych multimediów domowych po przywróceniu bazy danych
Zabezpiecz przywrócony stan, zweryfikuj tożsamość multimediów i ścieżki, a następnie napraw brakujące grafiki lub dopasowania w pilotażowej bibliotece przed wprowadzeniem szeroko zakrojonych zmian metadanych.

Lista zgodności klientów Jellyfin z dźwiękiem, obrazem i napisami
Testuj reprezentatywne pliki, zmieniając jedną zmienną naraz, i rejestruj dla każdego klienta: bezpośrednie odtwarzanie, remultipleksowanie, konwersję dźwięku, transkodowanie wideo lub niepowodzenie.

