Zatrzymaj aktywne transkodowanie, sprawdź, gdzie zapisywane są tymczasowe segmenty, a następnie wymuś ich czyszczenie i przenieś tę ścieżkę poza dysk systemowy.
Serwer multimediów może przechowywać segmenty HLS, strumienie po remuksowaniu, dane wyjściowe z wypalonymi napisami i niekompletne pliki sesji w domyślnym katalogu pamięci podręcznej lub aplikacji, nawet jeśli źródłowa biblioteka znajduje się na dużej puli pamięci masowej. Dysk systemowy zapełnia się, gdy pliki te nie są usuwane wystarczająco szybko, katalog transkodowania jest nieprawidłowo mapowany lub porzucone sesje pozostają po zakończeniu odtwarzania. Zdiagnozuj faktyczny katalog i sesję, zanim usuniesz pliki lub przeniesiesz pamięć podręczną.
Znajdź aktywny katalog transkodowania i jego największe sesje
Rozpocznij kontrolowane transkodowanie i obserwuj, który katalog się powiększa. Zapisz ustawienie aplikacji, ścieżkę w kontenerze, bind mount na hoście, system plików, dostępną przestrzeń, liczbę plików oraz największe podkatalogi sesji.
Jellyfin udostępnia osobną, zapisywalną lokalizację na tymczasowe pliki transkodowania, co potwierdza, że ścieżka transkodowania różni się od ścieżki stałej biblioteki multimediów i metadanych. Odpowiednie ustawienie to tymczasowa ścieżka transkodowania.
Jeśli aplikacja pokazuje jedną ścieżkę, a zapełnia się inny dysk hosta, sprawdź faktyczne punkty montowania Dockera i zapisywalną warstwę kontenera. Brakujący bind mount może sprawić, że kontener zapisuje pliki tymczasowe w systemowym systemie plików kontenera zamiast w przeznaczonym do tego woluminie pamięci podręcznej.
Zatrzymaj proces generujący pliki przed awaryjnym czyszczeniem
Zidentyfikuj aktywne sesje odtwarzania i zatrzymaj tylko transkodowanie powiązane z szybko rosnącymi plikami. Przed zwolnieniem miejsca zapisz najnowszy log FFmpeg, tytuł źródłowy, klienta, bitrate wyjściowy, napisy i godzinę rozpoczęcia.
Zdarzało się, że stare pliki transkodowania pozostawały po zakończeniu odtwarzania i zapełniały dysk, aż serwer nie mógł się uruchomić. Zgłoszenie dotyczące Jellyfin dokumentuje przypadek filmu, który jeszcze wiele godzin po przerwaniu oglądania przez użytkownika zajmował tymczasowy folder transkodowania.
Nie usuwaj plików należących do aktywnej sesji, gdy FFmpeg nadal je zapisuje. Zakończ sesję lub zatrzymaj serwer w prawidłowy sposób, upewnij się, że pliki nie są już otwarte, a następnie usuń tylko potwierdzone pliki tymczasowe, zamiast usuwać całą pamięć podręczną lub bazę danych aplikacji.
Włącz usuwanie segmentów podczas długich sesji strumieniowania
Sprawdź, czy serwer usuwa pobrane segmenty HLS podczas odtwarzania. Bez usuwania segmentów długi film lub transmisja na żywo mogą wymagać wystarczającej ilości miejsca na dysku, aby zachować cały wygenerowany materiał.
Jellyfin opisuje usuwanie segmentów jako usuwanie starych segmentów po ich pobraniu przez klienta, dzięki czemu serwer nie musi przechowywać całego transkodowanego pliku. Ta opcja służy konkretnie do zapobiegania przechowywaniu całego strumienia.
Włącz tę opcję dla klienta testowego i monitoruj odtwarzanie, przewijanie oraz wznawianie. Pozostaw ją wyłączoną tylko wtedy, gdy powtarzalny problem z klientem wymaga zachowania segmentów; w takim przypadku użyj większego, dedykowanego woluminu transkodowania i zaostrz zasady czyszczenia sesji.
Przenieś ścieżkę transkodowania na dedykowany szybki wolumin
Wybierz dedykowany dysk SSD, pamięć podręczną NVMe lub odpowiednio duży tymczasowy system plików, oddzielony od głównej partycji systemu operacyjnego. Miejsce docelowe musi obsługiwać równoczesne zapisy i mieć pojemność wystarczającą dla maksymalnej przewidywanej liczby sesji transkodowania.
Użytkownicy przechowujący transkodowane pliki na małych dyskach RAM poprosili o limit pamięci podręcznej, ponieważ katalog może rosnąć, aż do wyczerpania pojemności urządzenia tymczasowego. Problemem jest nieograniczona pamięć podręczna transkodowania, niezależnie od tego, czy znajduje się na dysku RAM, czy SSD.
Zatrzymaj serwer, utwórz nowy katalog z odpowiednimi uprawnieniami właściciela usługi, jawnie zamontuj go w kontenerze i zaktualizuj ustawienie aplikacji, aby wskazywało ścieżkę widoczną w kontenerze. Wykonaj jedno transkodowanie i sprawdź, czy zajętość dysku systemowego hosta przestała rosnąć.
Wyszukiwanie nieaktualnych sesji i błędów czyszczenia
Porównaj tymczasowe katalogi sesji z aktywnymi identyfikatorami sesji odtwarzania i procesami FFmpeg. Pliki bez pasującej sesji, otwartego procesu i z dawną datą modyfikacji mogą być przeznaczone do obsługiwanego czyszczenia.
Nie zakładaj, że ogólne zadanie czyszczenia pamięci podręcznej usuwa wszystkie pozostałości po transkodowaniu. Wcześniejsze zgłoszenie dotyczące Jellyfin wykazało, że standardowe zadanie czyszczenia pamięci podręcznej nie usunęło starego pliku transkodowania. Dlatego trzeba sprawdzić, czy czyszczenie danej sesji zostało zakończone.
Przejrzyj dziennik serwera pod kątem rozłączeń klientów, ponownych uruchomień kontenerów, awarii, utraty sieci i wymuszonego zakończenia procesów. Napraw przyczynę, która uniemożliwia serwerowi otrzymanie zdarzenia prawidłowego zatrzymania, zamiast polegać wyłącznie na codziennym skrypcie usuwającym pliki.
Zmierz maksymalny rozmiar równoczesnych zadań transkodowania
Uruchom reprezentatywne transkodowanie zdalne i zmierz liczbę tymczasowych bajtów na minutę. Powtórz test z wypalaniem napisów, mapowaniem tonalnym HDR i najwyższą obsługiwaną przepływnością wyjściową, a następnie pomnóż wynik przez planowaną liczbę równoczesnych sesji i czas ich przechowywania.
Zapełnienie dysku systemowego może wpływać na serwer multimediów nie tylko podczas odtwarzania. W zgłoszeniu do pomocy technicznej Jellyfin zauważono, że zapełnienie dysku plikami transkodowania mogło być przyczyną problemów z połączeniem z interfejsem WWW, co pokazuje, że zapełnienie woluminu systemowego wpływa na dostępność aplikacji.
Zachowaj wolne miejsce dla systemu operacyjnego, dzienników, baz danych, aktualizacji pakietów i metadanych Dockera. Wolumin transkodowania powinien móc ulec awarii niezależnie, bez uniemożliwiania uruchomienia serwera lub otwarcia aplikacji multimedialnej.
Sprawdź czyszczenie i skonfiguruj alerty o zapełnieniu
Przetestuj rozpoczęcie odtwarzania, przewijanie, pauzowanie, rozłączenie klienta, ponowne uruchomienie serwera i równoczesne sesje. Sprawdź, czy aktywne pliki rosną wyłącznie w dedykowanej lokalizacji transkodowania i zmniejszają się po zakończeniu sesji.
Przewodnik ZimaSpace po budowie domowego serwera multimediów przedstawia szerszą ścieżkę weryfikacji, która obejmuje oddzielenie pamięci na źródła od aplikacji oraz zadań tymczasowych.
Naprawa jest zakończona, gdy nie pozostają stare sesje, usuwanie segmentów działa na obsługiwanych klientach, na dysku systemowym pozostaje bezpieczny zapas miejsca, a alerty uruchamiają się, zanim dedykowany wolumin transkodowania lub główny system plików osiągnie próg zapełnienia.
Wsparcie i porady
Więcej do przeczytania

Jak ukryć filmy dla dorosłych na serwerze NAS przed członkami rodziny
Przechowuj filmy dla dorosłych prywatnie na rodzinnym serwerze NAS. Sprawdź uprawnienia folderów, dostęp do bibliotek Plex i Jellyfin, miniatury, historię oglądania, wspólne loginy do...

Co sprawdzić przed załadowaniem modelu społecznościowego w Transformers
Użyj aktualizacji piaskownicy Jinja dla Transformers, aby sprawdzić pochodzenie modelu, szablony czatu, zdalny kod, serializowane wagi i pierwsze uruchomienia w izolowanym środowisku.

Uruchom Mirage lokalnie: OCR i wykrywanie obiektów na podstawie jednego obrazu
Przetestuj niewielki lokalny model wizyjny Cactus Compute, zweryfikuj OCR i ekstrakcję obiektów na rzeczywistych danych wejściowych oraz poznaj ograniczenia związane z pamięcią, językiem i...



