Dlaczego ponowne uruchomienie odwrotnego serwera proxy unieważnia wszystkie sesje w jednej samodzielnie hostowanej aplikacji?

Eva Wong jest redaktorką techniczną i rezydentką majsterkowania w ZimaSpace. Jest geekiem od zawsze, z pasją do domowych laboratoriów i oprogramowania open source, a jej specjalnością jest przekładanie złożonych zagadnień technicznych na przystępne, praktyczne poradniki. Eva wierzy, że samodzielne hostowanie powinno sprawiać radość, a nie onieśmielać. Dzięki swoim samouczkom pomaga społeczności oswoić konfigurację sprzętu, od budowy pierwszego serwera NAS po opanowanie kontenerów Docker.

Ponowne uruchomienie odwrotnego serwera proxy wylogowuje wszystkich użytkowników tylko wtedy, gdy powoduje również zmianę, utratę lub przekierowanie stanu sesji używanego przez daną aplikację.

Zwykłe proxy zazwyczaj przekazuje pliki cookie, zamiast zarządzać sesją aplikacji, więc samo ponowne uruchomienie proxy nie powinno unieważnić wszystkich logowań. Prawdziwą przyczyną może być ponowne uruchomienie bramy uwierzytelniającej, wygenerowanie nowego sekretu do podpisywania plików cookie, pamięć podręczna sesji przechowywana w pamięci, zmiana repliki backendu albo zależność w Compose, która ponownie uruchamia aplikację wraz z proxy. Zanim zmienisz atrybuty plików cookie lub wymusisz ponowne logowanie użytkowników, ustal, który komponent wystawił sesję i który ją weryfikuje.

Sprawdź, które usługi uruchomiły się ponownie wraz z proxy

Przed i po jednym kontrolowanym ponownym uruchomieniu proxy zapisz identyfikatory kontenerów, czasy uruchomienia, liczniki ponownych uruchomień, zdarzenia dotyczące stanu zdrowia i dzienniki dla odwrotnego serwera proxy, usługi uwierzytelniającej, aplikacji, pamięci podręcznej i bazy danych.

Docker Compose może ponownie uruchamiać usługi zależne, gdy dla zależności jawnie skonfigurowano propagowanie ponownego uruchamiania. Oficjalne wskazówki dotyczące kolejności uruchamiania wyjaśniają, dlaczego polecenie opisywane jako ponowne uruchomienie proxy może również zastąpić lub ponownie uruchomić kontener uwierzytelniający albo aplikację.

Jeśli nowy czas uruchomienia ma tylko proxy, skup się na uwierzytelnianiu zarządzanym przez proxy, routingu i plikach cookie. Jeśli ponownie uruchomiono również aplikację, pamięć podręczną lub bramę uwierzytelniającą, najpierw sprawdź ich trwałość sesji i klucze tajne.

Ustal, która warstwa wystawiła plik cookie logowania

Przed ponownym uruchomieniem zapisz nazwę pliku cookie, domenę, ścieżkę, wartości atrybutów Secure, HttpOnly i SameSite, datę ważności oraz informację, czy ustawia go aplikacja, czy brama uwierzytelniająca.

MDN wyjaśnia, że zakres i atrybuty pliku cookie określają, dokąd wysyła go przeglądarka, ale te atrybuty nie wskazują, który backend weryfikuje jego wartość.

Porównaj nagłówki odpowiedzi z żądania logowania i pierwszego żądania po ponownym uruchomieniu. Brakujący plik cookie wskazuje na problem z zakresem przeglądarki; niezmieniony plik cookie odrzucony przez serwer sugeruje utratę stanu, zmianę kluczy lub inny backend.

Sprawdź, czy brama uwierzytelniająca wygenerowała nowy sekret sesji

Sprawdź źródło sekretu bramy uwierzytelniającej, podłączenie pliku, środowisko, odtworzenie kontenera i wygenerowaną konfigurację. Porównaj źródło wartości przed restartem i po nim, nie ujawniając samego sekretu.

Authelia dokumentuje, że jej sekret sesji szyfruje przechowywane dane sesji, więc zmiana lub utrata tego sekretu uniemożliwia usłudze odczytanie wcześniej utworzonych sesji.

Przechowuj sekrety sesji w trwałym pliku z sekretami lub zarządzanym magazynie sekretów, zamiast generować je przy każdym uruchomieniu kontenera. Rotuj je celowo, z udokumentowanym okresem, w którym użytkownicy zostaną wylogowani.

Wyklucz przechowywanie sesji w pamięci operacyjnej

Ustal, czy aplikacja przechowuje sesje w pamięci procesu, lokalnej pamięci podręcznej, Redisie, bazie danych czy podpisanych plikach cookie po stronie klienta. Porównaj czas działania procesu przechowującego sesje z momentem wylogowania.

Django ostrzega, że backend sesji oparty wyłącznie na pamięci podręcznej może utracić dane sesji po restarcie pamięci podręcznej lub usunięciu wpisów, co wylogowuje użytkowników, gdy dane sesji znikają.

Jeśli stos serwera proxy obejmuje kontener pamięci podręcznej, ponowne uruchomienie tego stosu może usunąć sesje, mimo że kontener aplikacji nadal działa. Gdy ciągłość logowania jest istotna, użyj trwałej konfiguracji pamięci podręcznej lub rozwiązania awaryjnego opartego na bazie danych.

Porównaj klucze podpisujące aplikację po kolejnych restartach

Sprawdź źródło klucza podpisującego lub szyfrującego sesje aplikacji i ustal, czy klucz jest zachowywany, wczytywany z oczekiwanego pliku env, czy generowany przy uruchamianiu.

Flask używa SECRET_KEY do podpisywania plików cookie sesji, więc zastąpienie tego klucza unieważnia istniejące podpisane pliki cookie, nawet jeśli przeglądarka nadal je wysyła.

Nie rozwiązuj tego problemu, współdzieląc jeden sekret między niezwiązanymi aplikacjami. Każdej aplikacji przypisz stały sekret, chroń go jak konfigurację krytyczną dla kopii zapasowych i sprawdź, czy przetrwa odtworzenie obrazu.

Sprawdź sesje trwałe i zmiany replik zaplecza

Wypisz repliki zaplecza, ich magazyny sesji i zasady równoważenia obciążenia stosowane przez proxy. Sprawdź, czy ten sam użytkownik pozostaje zalogowany, gdy żądania trafiają do innej repliki.

Konfiguracja sesji trwałych Traefika kieruje klienta z powrotem do jednego zaplecza, ale użytkownicy nadal mogą utracić sesje, jeśli repliki nie współdzielą stanu, a ponowne uruchomienie zmienia wybrany punkt końcowy.

Mechanizm trwałości sesji może ukrywać problem z lokalnym przechowywaniem sesji. Jeśli kilka replik aplikacji ma działać mimo wymiany proxy lub zaplecza, preferuj współdzielony, trwały stan sesji.

Odtwórz problem na jednym koncie testowym i przy stabilnej konfiguracji

Zapisz migawkę konfiguracji, zaloguj się na jedno tymczasowe konto, zanotuj identyfikatory sesji, uruchom ponownie tylko proxy i przetestuj to samo żądanie, zanim ponownie uruchomisz jakikolwiek inny komponent.

Artykuł ZimaSpace o pętlach logowania występujących tylko przy dostępie z zewnątrz opisuje błędy logowania zależne od ścieżki dostępu; ten artykuł dotyczy jednoczesnego unieważniania już prawidłowych sesji po ponownym uruchomieniu.

Problem jest rozwiązany, gdy ponowne uruchomienie samego proxy nie powoduje utraty sesji, celowe ponowne uruchomienie uwierzytelniania lub aplikacji nie zmienia stabilnych kluczy ani trwałego stanu, a każda replika akceptuje to samo aktywne logowanie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy samo reverse proxy może przechowywać sesje użytkowników?

Może tak być, jeśli proxy obsługuje bramę uwierzytelniania, oprogramowanie pośredniczące kontroli dostępu lub mechanizm sesji trwałych. Proste proxy przekazujące żądania zwykle nie zarządza sesją logowania w aplikacji.

Czy ponowne uruchomienie Redisa zawsze wylogowuje użytkowników?

Tylko wtedy, gdy sesje są przechowywane wyłącznie w Redisie, a jego dane nie są zapisywane trwale ani przywracane. Aplikacje korzystające z sesji zapisanych w bazie danych lub podpisanych plików cookie działają inaczej.

Czy należy wydłużyć czas życia pliku cookie, aby użytkownicy nie wylogowywali się po ponownym uruchomieniu?

Nie. Dłuższy czas życia pliku cookie nie pomoże, jeśli zmieni się klucz, którym jest podpisywany, lub zniknie przechowywany po stronie serwera zapis sesji. Najpierw zadbaj o trwałość danych i niezmienność klucza tajnego.

Wsparcie i porady

Więcej do przeczytania

Get More Builds Like This

Stay in the Loop

Get updates from Zima - new products, exclusive deals, and real builds from the community.

Stay in the Loop preferences

We respect your inbox. Unsubscribe anytime.