Używaj ponownie mieszanych dysków tylko wtedy, gdy układ uwzględnia różnice między nimi; odbuduj jednolity pul, gdy przewidywalna wymiana, zachowanie podczas odtwarzania i pojemność są ważniejsze niż poniesione koszty.
Mieszane dyski nie są automatycznie niebezpieczne, a identyczne dyski nie są automatycznie odporne na awarie. Wynik zależy od topologii, limitów wyznaczanych przez najmniejszy element, technologii zapisu, korelacji wieku, dostępności dysku zapasowego oraz tego, czy poza pulą istnieje pełne przywracanie.
Porównaj zasady układu przed oznaczeniami dysków
Zacznij od układu pamięci masowej. Lustra, grupy z parzystością i niezależne dyski z danymi inaczej wykorzystują dostępne pojemności. W wielu układach z parzystością lub lustrzanych większy element zapewnia tylko pojemność najmniejszego elementu, dopóki nie zostaną wymienione wszystkie wymagane dyski.
ZFS organizuje nadmiarowość wokół vdevów, więc sposób działania podczas awarii zależy od vdevu, a nie od marketingowej etykiety na jednym dysku. Ten przegląd pamięci masowej i odtwarzania ZFS pomaga zrozumieć, dlaczego topologia kontroluje ścieżkę odzyskiwania.
Ponowne użycie ma sens, gdy oprogramowanie potrafi odizolować dyski o różnych pojemnościach bez ukrywania dostępnej przestrzeni ani łączenia niepowiązanych awarii. Jeśli planowany układ marnuje duże części kilku dysków, odbudowa z identycznych dysków już zapewnia prostszą obsługę.
Potraktuj technologię zapisu i stan dysków jako kryteria bezwzględne
Zapisz pełny numer modelu, pojemność, liczbę godzin pracy, historię błędów, rozmiar sektora, interfejs i technologię zapisu dla każdego kandydata. Nie wnioskuj o CMR lub SMR na podstawie samej nazwy rodziny, ponieważ różnice na poziomie modelu mają znaczenie.
Kontrolowany test odtwarzania SMR i CMR wykazał zdecydowanie różne zachowanie podczas odbudowy przy tym samym obciążeniu ZFS. Wniosek nie jest taki, że każda mieszana pula zawiedzie, lecz że jeden wolny element może wyznaczyć całe okno odzyskiwania.
Wyklucz dyski z rosnącą liczbą ponownie przydzielonych, oczekujących lub niekorygowalnych sektorów. Wyklucz również dysk, którego wymagania dotyczące wibracji, temperatury lub interfejsu nie pasują do obudowy.
Porównuj przewidywalność odzyskiwania, a nie tylko pojemność
Jednolita pula zmniejsza liczbę możliwych przypadków wymiany. Jeden rozmiar dysku zapasowego, podobna wydajność i znany szacowany czas odbudowy ułatwiają dokumentowanie procedur na wypadek awarii.
Mieszane dyski mogą zmniejszyć korelację wieku, jeśli pochodzą z różnych partii, ale tworzą też więcej wyjątków. Odzyskiwanie jest przewidywalne tylko wtedy, gdy te wyjątki zostały uwzględnione w planie dysków zapasowych i wymiany.
| Czynnik decyzyjny | Ponowne użycie mieszanych dysków | Jednolita pula |
|---|---|---|
| Dostępna pojemność | Zależna od układu; może marnować przestrzeń | Łatwiejsza do przewidzenia |
| Dyski zapasowe | Może być potrzebnych kilka pojemności | Jedna wymienna klasa |
| Prędkość odbudowy | Ograniczona przez najwolniejszy element | Bardziej spójna |
| Ryzyko związane z wiekiem | Można rozłożyć wiek dysków w czasie | Może wystąpić ryzyko wspólnego wieku partii |
| Migracja | Niższy koszt początkowy | Wymaga kopiowania, odbudowy i przywracania |
Uwzględnij koszt migracji i kolejnej awarii
Odbudowa jednolitej puli wymaga tymczasowej pojemności, pełnego kopiowania danych, weryfikacji sum kontrolnych lub liczby plików, utworzenia puli, przywrócenia danych, sprawdzenia uprawnień oraz okresu umożliwiającego wycofanie zmian. Te kroki mogą zająć więcej czasu niż wymiana dysków.
Ponowne użycie mieszanych dysków odracza migrację, ale kolejna awaria może wymusić pilny zakup dysku o pojemności zachowującej obecną geometrię. Zanim uznasz ponowne użycie za tańsze, uwzględnij cenę jednego odpowiedniego dysku zapasowego i jednej awaryjnej wymiany.
Jeśli dane to wymienne multimedia, dłuższe ręczne odzyskiwanie może być akceptowalne. Jeśli pula zawiera rodzinne dane, materiały firmowe lub stan maszyn wirtualnych, przewidywalny czas przywracania zwykle zasługuje na większą wagę niż maksymalna odzyskana pojemność.
Stosuj zasadę decyzyjną opartą na odzyskiwaniu
Używaj ponownie mieszanych dysków, gdy wszystkie modele przejdą kontrole stanu, układ zachowuje użyteczną pojemność, wolne elementy nie wydłużają odzyskiwania do nieakceptowalnego poziomu, a niezależna kopia istnieje. Najbardziej elastyczny dysk zachowaj jako zimny dysk zapasowy, zamiast zapełniać każdą kieszeń.
Odbuduj jednolitą pulę, gdy pojedynczy wolny dysk może wydłużyć okno awarii, rozmiary dysków zapasowych stały się niejednolite lub rozszerzenie puli i tak wymaga wymiany większości elementów. Po wybraniu układu procedura testowania SMB dla małych plików może pomóc oddzielić narzut sieciowy od zachowania puli.
Wstrzymaj oba plany, jeśli przywracanie nie zostało przetestowane. Nadmiarowość może utrzymać system online podczas niektórych awarii dysków, ale nie potwierdzi poprawności niesprawdzonej kopii zapasowej.
Porównania produktów
Więcej do przeczytania

LXC vs Docker na Proxmox do aktualizacji i przywracania aplikacji
Docker zapewnia kontrolę wersji na poziomie aplikacji, a LXC umożliwia przywracanie stanu na poziomie gościa. Lepsze rozwiązanie zależy od najmniejszej jednostki stanu, którą można...

Granice bezpieczeństwa Dockera i LXC dla uprzywilejowanych usług domowych
Docker pasuje do ciasno pakowanych aplikacji; LXC sprawdza się w przypadku pełniejszych usług linuksowych, ale żadne z nich nie zastępuje maszyny wirtualnej, gdy ryzyko...

Gotowy system NAS czy modułowy Linux dla początkującego konstruktora
Wybierz gotowe oprogramowanie NAS do obsługi pamięci masowej z instrukcjami; wybierz modułowy system Linux, gdy nauka i pełna kontrola uzasadniają większą samodzielność.

